Οι ιδέες...

Μπορείτε να αντισταθείτε στην εισβολή των στρατών, αλλά είναι αδύνατο να αντισταθείτε στην εισβολή των ιδεών...

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

Απόηχος - Ταξίδι στον Παράδεισο της Ροζαλίας Ελευθεριάδου





Οι πόντιοι δε χρειάζονται πολλά. Ένα μικρό έναυσμα και συνευρίσκονται σμίγοντας με μουσική, με τραγούδια,  με χορούς, με ιστορίες. Το διήγημα της Ροζαλίας Ελευθεριάδου «Ταξίδι στον Παράδεισο» ήταν η αφορμή. 20 μόλις σελίδες, που λες δε μοιάζει με βιβλίο, μα αν είσαι άνθρωπος που αδράχνει ευκαιρίες για προέκταση μπορείς με αυτή την αφορμή να ξεκινήσεις μέσα σου το πολυπόθητο ταξίδι στις αλησμόνητες πατρίδες.

Το ραντεβού μας δόθηκε στο Κέντρο Πληροφόρησης Νέων, το Σάββατο 20 Απριλίου, σε συνεργασία του Πολιτιστικού Ποντιακού Συλλόγου Παραλίμνης και του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας, και ξεκίνησε με τη συγκινισιακή φόρτιση που γέννησε το ούτι με την καλλιτεχνική επιμέλεια του μουσικού Αβραάμ Παπαϊωάννου. Στη συνέχεια, από το ημίφως της αίθουσας, η Σιμέλα Κοσμίδου, μαθήτρια του Μουσικού Σχολείου Γιαννιτσών και μέλος του Πολιτιστικού Ποντιακού Συλλόγου της Παραλίμνης, διέσχισε τη  σιωπή τραγουδώντας a cappella «Την πατρίδα μ’ έχασα». Ήδη οι παρευρισκόμενοι είχαμε μεταφερθεί στα χωριά των προγόνων ποντίων που ακόμη κρατούν ζωντανές τις μνήμες και τις ρίζες του γενεαλογικού μας δέντρου.
Την εκδήλωση χαιρέτισε η Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Μαυρογονάτου Αικατερίνη.  Η Θεανώ Ζουρναντζίδου, Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου και μέλος του ΔΣ του Πολιτιστικού και ποντιακού Συλλόγου της παραλίμνης, ανέλαβε την παρουσίαση του βιβλίου. Μεταξύ άλλων ανέφερε:
«..Στο «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ» λοιπόν η Ροζαλία  με μόλις 20 σελίδες  μας  ταξιδεύει τόσο έντονα!   Είναι τόσο  ξεκάθαρη, απέριττη,  ξεχειλίζει από συναισθήματα που δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να εκφραστούν. Αφήνει μισοτελειωμένες τις περιγραφές των τόπων, των ανθρώπων, των συναισθημάτων.
Χωρίς περιττούς λυρισμούς που ίσως κουράσουν τον αναγνώστη ,  ισορροπεί ιδανικά στην μεταφορά πληροφοριών   για τον Πόντο όπως η περιγραφή της φύσης:
«..τι τοπίο … τι μέρος είναι αυτό Θεέ μου!! το χρώμα του χώματος δε φαίνεται από την πολλή βλάστηση. … τι ευλογημένος τόπος  .  Σε ποιο μέρος να πας ύστερα από αυτό? Όταν έχεις ζήση εδώ που θα πας και θα αντέξεις να ζήσεις?
Οι καιρικές συνθήκες : σε όλη τη διαδρομή ψιχάλιζε κάτι πολύ συνηθισμένο όλο τον χρόνο… οι βουνοκορφές χιονισμένες, μήνα Αύγουστο. Η σημερινή εικόνα της περιοχής  που δείχνει ότι ο χρόνος σταμάτησε μετά των ξεριζωμό των Ελλήνων από την περιοχή : Οι δρόμοι κακοτράχαλοι, χωρίς καλή σήμανση   «ρωτήσαμε 3 φορές για το δρόμο …»   λασπουριά, τα ερείπια από τα Ρωμέικα  σπίτια. Οι ερημωμένες εκκλησίες: « στην κορυφή του λόφου η εκκλησία , μουχλιασμένη στους τοίχους…   άφαντη η καμπάνα…..  στην μια πλευρά του ιερού γκρεμισμένο ένα μέρος του τοίχου»  ..»
Στη συνέχεια το λόγο πήρε η Ροζαλία Ελευθεριάδου. Αναφέρθηκε με συγκίνηση στην πρόθεσή της να εμπνεύσει και να παροτρύνει τους πόντιους 4ης γενιάς να επισκεφτούν τα μέρη όπου οι πρόγονοι ξετύλιγαν την ιστορία της καθημερινότητάς τους. Τόνισε πως φέρουμε ένα κενό μέσα μας, εκείνο το κενό που βγαίνει ως παράπονο στον τρόπο που ερμηνεύουμε τα ποντιακά τραγούδια. Εκείνο το κενό που μάς θυμίζει τα μέρη απ’ όπου κρατούν οι ρίζες μας. Χρωστάμε ένα ταξίδι στις αλησμόνητες πατρίδες. Ένα ταξίδι που δεν περιγράφεται με λόγια. Είναι βιωματικό και μιλά με συγκίνηση απ’ ευθείας στο αίμα.

Την εκδήλωση έκλεισε το παιδικό χορευτικό σχήμα του Πολιτιστικού Ποντιακού Συλλόγου Παραλίμνης. Τα μικράκια, αρχάρια στα βήματα, μα με εμφανή και επίμονη πρόθεση να γίνουν οι συνεχιστές τις ιστορίας, να κρατήσουν ζωντανή την παράδοση, τη γλώσσα, την ποντιακή ψυχή που ανασταίνεται μέσα από τους χορούς και τα τραγούδια.
Στο τέλος της εκδήλωσης όλοι δοκιμάσαμε ποντιακά εδέσματα που ετοίμασαν με μεράκι η Άννα Μακρίδου, η Μορφούλα Ηλιάδου και η Βαλεντίνα Σύρκοβα.

Επιβεβαιώθηκε για άλλη μία φορά, πως με την πιο μικρή αφορμή, οι πόντιοι σμίγουν ενώνοντας τους μακρινούς προγόνους με τους ποντίους 4ης γενιάς και τα μικράκια που ακολουθούν τα βήματα προς το Ταξίδι της ποντιακής Ψυχής στον Παράδεισο των αλησμόνητων Πατρίδων.


Γράφει η Κάκια Παυλίδου
Μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Φίλων Βιβλίων Ν. Πέλλας


Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

Ροζαλία Ελευθεριάδου - Ταξίδι στον Παράδεισο




Ο Σύλλογος Φίλων του Βιβλίου Ν. Πέλλας σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Ποντιακό Σύλλογο Παραλίμνης και τη ΔΗΚΕΠΑΠ σας προσκαλεί το Σάββατο 20 Απριλίου 2019 και ώρα 6.00 μμ στο Κέντρο Πληροφόρησης Νέων στα Γιαννιτσά για την παρουσίαση του διηγήματος της Ροζαλίας Ελευθεριάδου "Ταξίδι στον Παράδεισο".
Την παρουσίαση του βιβλίου θα κάνει η Θεανώ Ζουρνατζίδου. Μουσικά θα ντύσει την εκδήλωση ο Αβραάμ Παπαιωάννου.


Σας περιμένουμε για μία ξενάγηση στις αλησμόνητες πατρίδες.


Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019

"Η Αθανασία του ανθρώπινου κυττάρου" του Νικολάου Φασιάδη


Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας στηρίζει και σας καλεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου «Η αθανασία του ανθρώπινου κυττάρου» του Δρ. Νικολάου Φασιάδη MRCS, FRCS Ed, PhD και Διευθυντή Αγγειοχειρουργικής στη Μεγάλη Βρετανία, ο οποίος προτείνει συμβουλές υγείας για νεότητα και μακροζωία.



Η συνταγή για το ελιξίριο της νεότητας δεν ήταν ποτέ μυστική, ωστόσο φαίνεται να έχει ξεχαστεί. Η υγεία και η κατάσταση της πλήρους σωματικής και πνευματικής ευεξίας είναι ίσως το πιο πολύτιμο αγαθό που έχουμε. Η σωματική άσκηση, σε συνδυασμό με την υγιεινή διατροφή και τον φυσικό τρόπο ζωής, συμβάλουν στην υγεία, καθώς είναι τεκμηριωμένη η αλληλεπίδραση των ανωτέρω παραγόντων στο κυτταρικό επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο το αρχαίο γνωμικό "Νους υγιής εν σώματι υγιεί". Στόχος του βιβλίου αυτού, γραμμένο από έναν ειδικό, είναι να βοηθήσει τόσο τον αθλητή όσο και τον καθημερινό άνθρωπο να βελτιώσει την υγεία του, αλλά και να επιβραδύνει τη φθορά του χρόνου και τη σταδιακή γήρανση του σώματος. Εάν είσαστε έτοιμοι για μια πρόκληση στη ζωή σας, ήρθε η στιγμή να διαβάσετε την "Αθανασία του Ανθρώπινου Κυττάρου".

Λίγα λόγια για το συγγραφέα 
 
Ο Νικόλαος Φασιάδης γεννήθηκε το 1969 στα Γιαννιτσά Πέλλας και μεγάλωσε στο Αννόβερο της Γερμανίας, όπου σπούδασε και πήρε το Πτυχίο της Ιατρικής Σχολής (Medizinische Hochschule Hannover, Drittes Staatsexamen με βαθμό «Άριστα», 1994).
Κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, όπου εκπαιδεύτηκε εξ' ολοκλήρου στη γενική χειρουργική και εξειδικεύτηκε στην αγγειοχειρουργική στα διεθνώς αναγνωρισμένα πανεπιστημιακά νοσοκομεία του Λονδίνου (St George's, King's College, Guy's & St Thomas' Hospitals) επί 13 χρόνια (1995-2008) μέχρι το βαθμό του διευθυντή της αγγειοχειρουργικής [Consultant Vascular and Endovascular Surgeon].
Επίσης το 2006 ο Δρ. Ν. Φασιάδης αναγορεύτηκε διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βόννης με βαθμό «Άριστα» κατόπιν υποστήριξης της κλινικής διατριβής του με θέμα την ενδοαγγειακή αντιμετώπιση κιρσών μέσω ραδιοσυχνότητας.





https://ssl.gstatic.com/ui/v1/icons/mail/images/cleardot.gif

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

Βιβλιοπαρουσίαση: Η Χρυσή τομή στη μουσική, του Κώστα Χρ,. Μαντζουκίδη




Πώς συσχετίζεται η Πυθαγόρειος Τετρακτύς  με τη μουσική; Πώς παρεισδύει στη μουσική ο αριθμός φ και η χρυσή τομή του; Η γεωμετρία πώς επηρεάζει τον ήχο μέσα από τα κατασκευαστικά στοιχεία των οργάνων; Πού συναντιούνται η θεμελιώδης μουσική κλίμακα με τη θεμελιώδη συμπαντική κλίμακα; Πόσο έντονο στίγμα αφήνει το μουσικό πεδίο η μουσικότητα της ελληνικής γλώσσας;

Αυτά και πολλά ακόμη ερωτήματα που αφορούν τη σχέση των μαθηματικών και της αρχαίας ελληνικής γλώσσας με τη μουσική θα επιχειρήσει να απαντήσει ο συγγραφέας Κώστας Μαντζουκίδης την  παρουσίαση του βιβλίου του «Η Χρυσή τομή στη μουσική» που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018, στις 11.30πμ στο Κέντρο Πληροφόρησης Νέων στα Γιαννιτσά.

Περίληψη του βιβλίου: Η μουσική, ως αλληλουχία ήχων, ακολουθεί κανόνες. Η μουσική, ως αναπόσπαστο κομμάτι της Φύσης, ακολουθεί τους ίδιους φυσικούς συμπαντικούς κανόνες, τόσο σε ακουστικό, όσο και σε νοητικό επίπεδο. Αυτούς τους κανόνες έρχεται να αναδείξει το συγκεκριμένο βιβλίο, στηριζόμενο σε έναν καταρχήν γεωμετρικό μηχανισμό, προαπαιτούμενο μέσο πριν από κάθε σοβαρή δημιουργία. Μέσα από την εμφάνιση των συμπαντικών αριθμών πι και φι και της μεταξύ τους σχέσης, αναδύεται ένας ολοκληρωμένος μουσικός κόσμος, με το σύνολο των χρονικών και τονικών αξιών τους, καθώς και των κανόνων τους. Η αναζήτηση δεν περιορίζεται όμως μόνο στη μουσική, με τη σημερινή της έννοια. Παράλληλα , ο μηχανισμός αυτός μπορεί και μας δίνει απαντήσεις σε πολλά και σημαντικότατα ερωτήματα άλλων επιστημονικών πεδίων όπως μαθηματικών, φυσικής , αστροφυσικής και κοσμογονίας, χημείας, βιολογίας και φιλοσοφίας, με σπουδαιότερη όλων την δομή και λειτουργία του Σύμπαντος. Τέλος, με τη λογική εφαρμογή όσων ο μηχανισμός συμπαντικής συμβατότητας μας υπέδειξε, η πυθαγόρεια Τετρακτύς δηλαδή, μας δίνεται και πάλι τη δυνατότητα μελοποιημένης απόδοσης της ελληνικής γλώσσας. Μελοποιημένα αποσπάσματα από τα έργα "Ιλιάδα" και "Προμηθέας Δεσμώτης", ακούγονται στο CD που συνοδεύει το βιβλίο. Όλα είναι Μουσική, όλα είναι Αρμονία, όλα είναι Ένα.

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Βραβεία και Έπαινοι 4ου Μαθητικού Διαγωνισμού Ποίησης




Υπάρχουν πολλών ειδών εκδηλώσεις. Αυτές που αφορούν, εμπεριέχουν, εστιάζουν στα παιδιά είναι οι καλύτερες. Την Κυριακή, 4 Νοεμβρίου στο Κέντρο Πληροφόρησης Νέων, ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας πραγματοποίησε την Εκδήλωση Απονομής Βραβείων και Επαίνων του 4ου Μαθητικού Διαγωνισμού Ποίησης, που διοργανώνει ανά δύο χρόνια.
Την εκδήλωση συντόνιζε η Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μόιρα Τριανταφύλλου. Εξαρχής ο λόγος δόθηκε στην Πρόεδρο Αικατερίνη Μαυρογονάτου που αναφέρθηκε στο θεσμό του διαγωνισμού, τόνισε την υποκειμενική ματιά της κάθε κριτικής επιτροπής και τη σπουδαιότητα να γράφουμε με σκοπό την προσωπική έκφραση. 
Στην εκδήλωση δεν κατάφερε να παραστεί ο πρώην σύμβουλος Α/βάθμιας Βασίλης Γκουτζαμάνης, που ήταν και μέλος της κριτικής επιτροπής. Ο κ. Γκουτζαμάνης έστειλε χαιρετισμό όπου μεταξύ άλλων ανέφερε: «Εμείς δεν τραγουδάμε αδερφέ μου για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο. ΕΜΕΙΣ θα αλλάξουμε μόνο ένα ρήμα: Εμείς δε γράφουμε  αδερφέ μου για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο. Εμείς γράφουμε  για να σμίξουμε τον κόσμο. Μακριά από ανταγωνισμούς. Συγχαρητήρια στα παιδιά που εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα, το καθένα με το δικό του τρόπο, με λόγο  ποιητικό. Καλή συνέχεια κι με άλλες δημιουργίες  ποιητικές και όχι μόνο.»
Στη συνέχεια ο λόγος δόθηκε στην εκπαιδευτικό, που γράφει ποίηση και ήταν μέλος της κριτική επιτροπής, Στέλλα Δαναβασίλη, η οποία μοιράστηκε μαζί μας ένα στιγμιότυπο με έναν εμπνευσμένο δάσκαλο από τα μαθητικά της χρόνια, που αντί να προχωρήσει κανονικά και αναμενόμενα στην ύλη του  μαθήματος της γλώσσας, ήρθε στην  τάξη χωρίς το βιβλίο του, με ένα κασετόφωνο στο χέρι και έβαλε στους μαθητές του της ΣΤ’ τάξης δημοτικού να ακούσουν το «Σπασμένο Καράβι» σε στίχους του Γιάννη Σκαρίμπα. Η μικρή μαθήτρια μαγεύτηκε. Επέστρεψε στο σπίτι και αποτύπωσε στο χαρτί τις εικόνες που τις γέννησε ο κάθε στίχος του τραγουδιού. Αυτή τη μαγεία γεννά η ποίηση. Η Στέλλα Δαναβασίλη τόνισε στα παιδιά την αξία του γράφω αδιάλειπτα, χωρίς να συντρέχει άλλος λόγος εκτός από την εσωτερική μου ανάγκη.
Ακολούθως η Κάκια Παυλίδου θύμισε σε όλους την αφορμή που καθιέρωσε το μαθητικό διαγωνισμό ποίησης. Σε ένα Δ.Σ. του Συλλόγου, το 2010, συζητήθηκε η διαπίστωση της δυσκολίας που αντιμετωπίζει η ποίηση για  να φέρει κοντά της το αναγνωστικό κοινό. Το ποίημα είναι ένα παραμύθι για μεγάλους. Γεμάτο αλληγορία, εσωτερικότητα, εικόνες, αλήθειες, προεκτάσεις μεταφράσεων. Όπως μεγαλώνει ο άνθρωπος που μικρός διάβαζε και άκουγε παραμύθια, έτσι μεγαλώνουν και τα παραμύθια και γίνονται …..ποιήματα! Μία δεύτερη διαπίστωση ήταν πως τα μέλη των πολιτιστικών συλλόγων, καθώς και τα μέλη των Δ.Σ. τους, ήταν άνθρωποι μεγάλης ηλικίας. Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη ενεργοποίησης, ευαισθητοποίησης των παιδιών και η γεφύρωση των γενεών. Αυτής που ήδη εμπλέκεται με τα πολιτιστικά δρώμενα, και ιδιαίτερα με το βιβλίο, και της νέας γενιάς που ακολουθεί. Ευελπιστούμε στο μέλλον οι συμμετέχοντες των διαγωνισμών να εκφράσουν την επιθυμία να στηρίξουν εμπράκτως τις δράσεις πολιτιστικών συλλόγων.

Την εκδήλωση έντυσε μουσικά η Αδαμοπούλου Άννα, η οποία προλογίζοντας τα τραγούδια της εκδήλωσης ανέφερε την κορύφωση που επιτυγχάνεται όταν δύο διαφορετικοί τρόποι έκφρασης συμπλέουν πάνω στην ίδια αφορμή, όπως συγγραφή και σύνθεση. Οι εκδοχές είναι δύο. Η πρώτη ο συγγραφέας/ποιητής/στιχουργός και ο συνθέτης να είναι το ίδιο πρόσωπο, όπου το άτομο κορυφώνει την αντιληπτική του ικανότητα, καθώς και την ικανότητα να εμβαθύνει μέσα του με πολλούς διαφορετικούς τρόπους αγγίζοντας από κάθε οπτική την αλήθεια. Και η δεύτερη εκδοχή είναι η πολύτιμη συνεργασία δύο διαφορετικών ανθρώπων, όπου ο ένας γράφει ποίηση και ο άλλος συνθέτει πάνω στο ποίημα.  Τα τραγούδια που ακούστηκαν είναι: «Όταν αισθάνεται η καρδιά» σε στίχους και μουσική της Άννας Αδαμοπούλου και το «Όταν θα ‘ρθεις» σε στίχους της Κάκιας Παυλίδου και μουσική της Άννας Αδαμοπούλου.
Στη συνέχεια ακολούθησαν οι βραβεύσεις με τη συμβολή της Βάνας Κουτσού.

1ο ΒΡΑΒΕΙΟ: «Ο νους ταξιδεύει» της Βασιλικής Διδασκάλου, μαθήτριας του ΓΕΛ Αξού. Το ποίημα παρουσιάστηκε οπτικοποιημένο σε επιμέλεια της Κάκιας Παυλίδου και είναι αναρτημένο στο κανάλι του Συλλόγου στο YouTube.

2ο ΒΡΑΒΕΙΟ: «Μόνο μία χάρη» Σταφυλλίδης Ανδρέας, μαθητής του 3ου ΓΕΛ Γιαννιτσών.

3ο ΒΡΑΒΕΙΟ: «Το Άνθος του Ονείρου» του Σωτήρη Τζαβέλα, μαθητή του 3ου ΓΕΛ Γιαννιτσών.

Από το Δ.Σ. του Συλλόγου συγχαρητήρια σε όλους τους  μαθητές που πήραν μέρος στο Διαγωνισμό, βγαίνοντας από το ροή των μαθημάτων, των πιεστικών προγραμμάτων του Λυκείου και εκφράζοντας τις εσωτερικές τους ανησυχίες. Τέλος, οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους εκπαιδευτικούς που στήριξαν και προώθησαν το Διαγωνισμό ενθαρρύνοντας τα παιδιά να λάβουν μέρος.

Ακολουθούν τα ποιήματα:

1ο ΒΡΑΒΕΙΟ

Ο νους ταξιδεύει… - Διδασκάλου Βασιλική ΓΕΛ ΑΞΟΥ

Κλειδωμένος στη φυλακή του, το κρανίο…
Ζωγραφίζει φτερά στις αλυσίδες
και τις αφήνει να πετάξουν·
καπετάνιος με καράβι της φαντασίας
ανοίγεται σε θάλασσες,
σε τρικυμίες θα βρεθεί κι από φουρτούνες θα διαβεί
κι αν σε ρουφήχτρα μέσα πέσει
ΔΕΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΤΑΙ,
στο μπλε της θάλασσας εθίζεται·
και κάνοντας κύκλους όλο και πιο βαθιά
στον πάτο φτάνει…
Τότε με φύκια της ελπίδας σκάλα μεγάλη
θα υψώσει
κι από της θάλασσας τα βάθη, του ουρανού
τα σύννεφα θα πιάσει·
απέραντες εκτάσεις λευτεριάς απλώνονται μπροστά του
και δεν μπορεί να συγκρατήσει την χαρά του…
το ξέρει πια πως είναι λεύτερος,
σύνορα δεν υπάρχουν
τα έχει ξεπεράσει·
κι εκεί που όλα είναι σωστά,
κάτι τον πάει πίσω ξανά
σε ένα κόσμο γεμάτο
ζήλια, γκρίνια, δόλο.
Δε θέλει να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα·
Ο νους δεν τα χωράει αυτά,
αλλά σαν σβούρα τριγυρνά,
δεν ησυχάζει…
δεν ξεκουράζεται…
ο νους ταξιδεύει.
                             

2ο ΒΡΑΒΕΙΟ

Μόνο μία χάρη - Ανδρέας Σταφυλλίδης 3ο ΓΕΛ Γιαννιτσών

Βλέπω τα προσωπεία – τα σοφά, αρχαία
Κτίσματα απαράμιλλης τέχνης με μαρμάρινη σάρκα.
Χωρίς πόδια, σώμα, άκρα. Μα με μισό λαιμό.
Κι όμως μ’’ αγγίζουν πιο πολύ απ’ τον καθέναν.
Χαράζουν τη σκέψη μου…

Ούτε θέλω να γίνω σαν αυτά, μου φαίνεται περίπλοκο.
Για ζωντανά τι να έλεγαν; Θα γέλαγαν, θα έκλαιγαν.
Ίσως το δεύτερο αν βλέπαν τον έξω κόσμο.
Τα βλέπω μα δεν αγγίζω. Μήπως τα χαλάσω.
Προσβάλλω τη γοητεία της σοφιστικής τους και παρεξηγηθούν.

Σαν λογίζομαι, λέω πως λεν, σκέφτομαι, γράφουν.
Ότι κι εμείς κι εγώ. Μα άλλο δέρμα και άλλο μάρμαρο.
Δε γίνεται να ‘ναι το ίδιο – εσωτερικά.
Ούτε θέλω να σκέφτομαι πως θα μαρμαρώσω.
Ποθώ την ελευθερία σώματος κι αισθήσεών μου.

Ξανά κάθομαι, μα δε διακρίνω το κάτι άλλο που τα
Οδήγησε έτσι. Ό,τι κάνουν, έκαναν. Τίποτε διαφορετικό.
[κλεφτές ματιές συνεχίζουν να τα επεξεργάζονται, άλλες
Στέκουν, άλλες περιφρονούν μα όλες έχουν  κάτι κοινό]
Το μαύρο που σάπισε τον νου και την ψυχή.

Αν εστιάσω στο τι λένε, θα τρομάξω και δε θέλω.
Τώρα πια όμως κατάλαβα τι μας διακρίνει. Τούτοι
Ήταν άνθρωποι, εμείς όμως απάνθρωποι. Δε γίνεται
Σπέρνοντας το ένδοξο μαύρο, να τιμηθείς με επιγραφή.
Ούτε  να λέγεσαι σοφός, τίμιος για να μαρμαρωθείς!

Μήτε ήταν Μέδουσα, μήτε καμιά μαγεία,  μόνο η
Ανθρωπιά ήταν το χάρισμά τους. Άρα, κανείς δε θα
Ξεχωρίσει ούτε θα αξιωθεί  να γίνει παρέα με Ισαίο,
Πλούταρχο και Μέγα Αλέξανδρο.
Μήτε θα τιμήσουν μια Ελλάδα δίχως γαλανόλευκο.

Είμαι πια έτοιμος, μόλις σταμάτησα να σκέφτομαι.
Θέλω κάτι να ευχηθώ: αν γίνω ποτέ άνθρωπος,
Στηθώ, σμιλευτώ, μαρμαρωθώ και είμαι έτοιμος
ΠΡΟΣΟΧΗ: Κόψτε μου το κεφάλι κι αφήστε το σώμα μου.
Να τιμηθώ μισός-μισός. Γιατί στον νου κατοικεί η ανθρωπιά και
Ντρέπομαι που δεν την είχα ούτε γείτονα…


3ο ΒΡΑΒΕΙΟ

Το άνθος των Ονείρων - Σωτήρης Τζαβέλας 3ο ΓΕΛ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ

Ήταν μαλακό,
άθικτο μέχρι την στοργική επιφάνειά του,
ο Κόσμος γύρω του ήταν έρημος,
το Όνομά του άσημο
και η Αξία του μηδαμινή.
Άρχισε να ψάχνει έναν Σκοπό,
αναζητούσε το νόημα της ύπαρξής του…
ήθελε με έναν τίτλο να κυκλοφορεί
Σύντομα, ένα εκχύλισμα Ονείρου
πότισε το κέντρο εκείνου του Κόσμου
και το χώμα ωρίμαζε
ευχαριστούσε το γλυκύτατο ύδωρ.

Και τότε γύρισε η Κλεψύδρα.
Ξεκίνησε ο χρόνος,
για την υλοποίηση μιας νέας Ζωής.
Ένα πράσινο Φυτό εγειρόταν,
μέσα από το ελπιδοφόρο χώμα,
ο Άνεμος το κυμάτιζε
και το όνειρο γινόταν Σκοπός.

Υπήρχαν και οι άσχημες Ρίζες
που ζούσαν θαμμένες κάτω από το Χώμα,
για να βοηθούν αφιλοκερδώς τον αγαπητό τους φίλο –
το Άνθος που πλησίαζε το Γαλάζιο.
Και τότε τα Άστρα
σχημάτισαν ένα Όραμα
ενός ολοκληρωμένου Άνθους
ο Έρως χτύπησε την καρδιά του Ονείρου.
Σε μία στιγμή ευφορίας,
την ώρα που ο Νέος Κόσμος πλάθεται,
το Άνθος ερωτεύεται την Αυγή.
Εισέπνευσε το άρωμα της επιτυχίας
άνοιξε σαν τα φτερά της πεταλούδας
τα πέταλα άφηναν την στενή τους σχέση…
ήρθε η στιγμή να ωριμάσουν.
Οι τελευταίοι κόκκοι άγγιξαν τον πάτο,
τα Πέταλα έλαμψαν από χρώματα
ο χτύπος της Ζωής ξεκίνησε
και ένα Όνειρο υλοποιήθηκε.