Οι ιδέες...

Μπορείτε να αντισταθείτε στην εισβολή των στρατών, αλλά είναι αδύνατο να αντισταθείτε στην εισβολή των ιδεών...

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Βιβλιοπαρουσίαση: "Ζωής Ανεξίτηλα Χνάρια" της Δέσποινας Πένογλου



3 χρόνια μετά την πρώτη ποιητική συλλογή της η κ. Δέσποινα Πένογλου μάς χαρίζει μία δεύτερη συλλογή με το ποιητικό της αποτύπωμα.

Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας σε συνεργασία με τις εκδόσεις ΣΑΜΠΟΣ και τη ΔΗΚΕΠΑΠ παρουσιάζει την ποιητική συλλογή της Δέσποινας Πένογλου "Ζωής Ανεξίτηλα Χνάρια".
Η παρουσίαση θα γίνει το Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2017, ώρα 6μμ στην Αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πέλλας, στα Γιαννιτσά.

Το βιβλίο θα προσεγγίσει με τη δική της ματιά η φιλόλογος Κατερίνα Ευσταθίου.
Μουσικά θα ντύσουν την εκδήλωση μελοποιημένα ποιήματα της συλλογής με τη μουσική σφραγίδα του Αντώνη Παπαδόπουλου.
Ο Χρήστος Ευθυμιάδης θα συνοδεύσει με κιθάρα, η Ευαγγελία Χατζηπέτρου με βιολί. Στο τραγούδι θα απολαύσουμε τις: Ευγενία Ζαμπάογλου, Σοφία Τσίνογλου, Μάρθα Χατζηλιάδου και Ελένη Μελετιάδου.

Στις απαγγελίες των ποιημάτων η Δέσποινα Πένογλου  θα δώσει τη δική της χροιά.





Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Παρουσίαση e-book "Η Ποίηση στις Ράγες"




Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας και η Μαρία Ποπκιώση, που ήταν ο πρωτεργάτης της ιδέας, παρουσιάζουν σε ηλεκτρονικό βιβλίο (ebook) το εγχείρημα που έλαβε χώρα τον περασμένο Ιούνιο με τίτλο «Η Ποίηση στις Ράγες».

Η παρουσίαση θα γίνει σήμερα Παρασκευή,  20 Οκτωβρίου 2017,στο café Prestige στα Γιαννιτσά (Πλαστήρα 35) στις 7μμ.


Σας περιμένουμε να μοιραστούμε τα ποιήματα που συνόδευσαν τους ποιητές που συμμετείχαν στην Ποίηση στις Ράγες, καθώς και σκέψεις, συναισθήματα και καινούριες ιδέες προς υλοποίηση με στόχο το πλησίασμα των ανθρώπων μέσα στο γόνιμο έδαφος της Δημιουργίας.


Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Εντυπώσεις από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Μαρίας Αγιαννίδου




Το Σάββατο 14 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε στα Γιαννιτσά η παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής της Μαρίας Αγιαννίδου. Συνδιοργανωτές και αρωγοί στην προσπάθεια της Μαρίας ήταν ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας και το τυπογραφείο Σάμπος, όπου τυπώθηκε το βιβλίο.

Η Μαρία, με όλη τη φωτεινή της αύρα, μοιράστηκε  μαζί μας συναισθήματα και σκέψεις της δοσμένα με έναν τρόπο που κατόρθωνε να ομορφύνει –όχι να ωραιοποιήσει, μα να ομορφύνει- τις εμπειρίες της ζωής. Ακόμη και εκείνες που μας στιγματίζουν βαθιά και φέρουν αρνητικό πρόσημο ψυχικού φορτίου. Η Μαρία χρησιμοποίησε τις λέξεις ως γέφυρες για να περάσει, πρώτα η ίδια κι έπειτα μαζί της κι εμείς, από την όχθη όπου τα πράγματα απλώς Είναι, στην αντίπερα όχθη όπου τα πράγματα Σημαίνουν. Μέσα από τις ειλικρινείς της καταθέσεις και την αυθεντικότητα της γραφής της έδωσε επιπρόσθετη αξία στα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω και μέσα μας. Μας έδωσε το έναυσμα να την ακολουθήσουμε στο μονοπάτι που μεταβαίνει από το παρελθόν στο μέλλον αξιοποιώντας στο έπακρο την παρούσα στιγμή, που συμβολικά είναι το κάθε βήμα που μας οδηγεί στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Αποδείχθηκε πως η ποίηση πρωτίστως είναι μία αφορμή για να μοιραστούμε όσα έχουμε μέσα στην ψυχή μας. Η ποικιλομορφία των συναισθημάτων έδωσε το χρώμα της και στην εκδήλωση, όπου τα ποιήματα της Μαρίας έδωσαν  αφορμή για συζήτηση, για τραγούδι, για χορογραφία, για  ένα ντόμινο δημιουργίας, που είναι κι ένας απώτερος σκοπός του κάθε καλλιτεχνικού δρώμενου.

Η έλξη που ασκεί η Μαρία αβίαστα εκφράστηκε μέσα από το μεγάλο αριθμό συνεργατών που δούλεψαν με μεράκι για την εκδήλωση, η οποία εκδήλωση είχε αρχίσει να προετοιμάζεται πριν καν αποφασιστεί πως θα ..γίνει. Από τους πρώτους συνεργάτες της Μαρίας ήταν ο Γιώργος Καρακάσογλου που φιλοτέχνησε το βιβλίο προεκτείνοντας τις αφορμές των στίχων.

Το καλωσόρισμα στην εκδήλωση έγινε με το τραγούδι “The light behind your eyes” που το ερμήνευσε η Εμμανουέλα Μανωλούδη. Το τραγούδι συνόδευσε η παρουσίαση video του ποιήματος «Σε άλλη διάσταση». Την επιμέλεια των videos και το συντονισμό της εκδήλωσης ανέλαβε η Κάκια Παυλίδου.

Η ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγιαννίδου χωρίζεται σε κεφάλαια. Σε αντίστοιχα μέρη χωρίστηκε και η εκδήλωση. Σύντομα αποτυπωμένοι στίχοι, σε απαγγελία της Μαρίας Αγιαννίδου, έδιναν κάθε φορά το στίγμα για το πού βρισκόμαστε: στη σχέση μας με τον εαυτό μας, στον έρωτα, στη σχέση μας  με τους συνανθρώπους μας μέσα στο σύνολο.

Με τη δική τους ματιά προσέγγισαν το βιβλίο η Οικονομίδου Κατερίνα, εκπαιδευτικός και διευθύντρια του Σχολικού Εργαστηριακού Κέντρου στο ΕΠΑΛ Γιαννιτσών,  και η Έλσα Ηλιάδου, φιλόλογος.

Η Κατερίνα Οικονομίδου μεταξύ άλλων ανέφερε: «…Ξεκίνησα λοιπόν να διαβάζω το βιβλίο και ανακάλυψα ένα θησαυρό σοφίας από την οποία καθένας μπορεί να επωφεληθεί. Εντυπωσιάστηκα. Συνεχίζοντας το διάβασμα αισθάνθηκα ότι τα περισσότερα ποιήματα είχαν γραφτεί γι΄ αυτούς που η ίδια η ζωή τούς καλεί να τη βλέπουν μέσα από τη γλώσσα της αλήθειας και της ψυχής.  Και στη συνέχεια ένιωσα ότι για να διατηρούν οι άνθρωποι αυτή τη στάση ζωής θα πρέπει σε πολλά επίπεδα να αλλάζουν και σε ένα βαθμό να «μεταμορφώνουν» τον εσωτερικό τους κόσμο, αλλάζοντας έτσι το βίωμα της ζωής τους από το συνηθισμένο και τη μετριότητα στο μοναδικό και το εξαίρετο. […]   Γιατί γράφεις; Ρώτησα τη Μαρία. Γιατί εκεί συναντώ τον εαυτό μου,  μου είπε. Γιατί ακόμα μέσα από τη γραφή μου φτάνω σε αποφάσεις. ΚΙ όμως εγώ νομίζω πως είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι γράφει για να μας κάνει ένα δώρο. Το δώρο της δικής της επίγνωσης που απλόχερα μας το παρέχει. Η Μαρία είναι μια ύπαρξη όλο φως και γαλήνη. Εκείνη τη γαλήνη που νοιώθεις πως είναι μια πύλη που μπορεί να σε οδηγήσει στη συμπαντική νόηση.»

Και η Έλσα Ηλιάδου  ανέφερε με τη σειρά της: «…Πως να μιλήσεις για την ποίηση με λόγια, πως για τα συναισθήματα. Το "μέσα" μου ήδη πάλλεται από το άκουσμα των απαγγελιών και της μελοποίησης. Διαβάζω τα ποιήματα... το πρώτο, το δεύτερο, τα επόμενα. Με έκπληξη σηκώνω το βλέμμα μου και την ρωτάω. "Μαρία, πως τα έγραψες όλα αυτά; Ποσό χρόνο σου πήρε; Έγραφες; Διόρθωνες; Ο θαυμασμός και η συγκίνηση με οδήγησαν σε απανωτές ερωτήσεις. " Δεν διόρθωνα τίποτα. Έτσι μου "βγήκαν", σε μια στιγμή". "Αυτόματη γραφή, "της απάντησα! "Μαρία, η σκέψη σου εκφράζεται ελεύθερα, χωρίς εμπόδια και περιορισμούς. Η φαντασία σου είναι απελευθερωμένη από  δεσμά λογικών και λογοτεχνικών κανόνων. Με την ποίησή σου δημιουργείς προβληματισμό στον αναγνώστη, αφυπνίζεις το υποσυνείδητο και τον φέρνεις σε επαφή με τα συναισθήματά του. " Αυτές ήταν οι πρώτες μου κουβέντες. Μελετώντας τα ποιήματα στο σπίτι, άρχισαν να ζωντανεύουν συζητήσεις, σκέψεις, συμβουλές που ανταλλάξαμε, στιγμές χαράς και δυσκολίας που ζήσαμε στα τόσα χρόνια γνωριμίας μας.  Σε εκείνο όμως που θέλω να σταθώ είναι η κοινωνική της ευαισθησία. Η γραφή της οδηγείται από την ευαισθησία της για το κοινωνικό σύνολο. Πάντα έτσι ήταν η ποιήτρια μας. Κοντά σε όλους! Στις χαρές , στα προβλήματα αρωγός , στη μοναξιά, παρέα. Στην κοινωνική ευαισθησία είναι αφιερωμένο και το τρίτο κεφάλαιο. Γιατί ο καλλιτέχνης οφείλει να είναι κοντά, ανάμεσα στους ανθρώπους. Δεν πρέπει να είναι απομονωμένος. Και όλες αυτές τις προϋποθέσεις τις πληροί η Μαρία στο 100%. Εύχομαι και ελπίζω να μας εκπλήξει και με άλλες της δημιουργίες στο μέλλον.»

Η εκδήλωση διανθίστηκε  με απαγγελίες στις οποίες δάνεισαν τη φωνή τους και τη χροιά της ψυχής τους η Μαρία Ποπκιώση, η Μόιρα Τριανταφύλλου, η Κατερίνα Μαυρογονάτου και ο Τάκης Φίλτσος, όπως και η ίδια η ποιήτρια Μαρία Αγιαννίδου. Την πολύτιμη συνεργασία του προσέφερε ο Ανέστης Κιουρκτσίδης συνοδεύοντας μουσικά τις απαγγελίες.

Μία από τις εκπλήξεις της βραδιάς ήταν η - μέσα σε 10 ημέρες- μελοποίηση του ποιήματος «Αέρας» από το Γιάννη Μακεδόνα. Στην εκδήλωση το τραγούδι ερμηνεύτηκε από τον ίδιο και την ποιήτρια. Με το μπουζούκι του τους συνόδευσε ο Σίμος Παραλίκας.

Η Γεύση Τζίτα με τις μαθήτριές της, Βακιρτζή Δέσποινα, Χρυσοστομάκη Μαρία, Δαρτση Ελευθερία, Μπισάρα-Μαϊλιάνη Ντιάνα και Μανωλούδη Εμμανουέλα παρουσίασαν δύο χορογραφίες πάνω στους στίχους των ποιημάτων «Αφουγκράζομαι» και «Γη και Ουρανέ μου».

Μία ακόμη έκπληξη της βραδιάς ήταν το video αφιέρωμα στη συνεργασία της Μαρίας Αγιαννίδου με το 13ο Νηπιαγωγείο Γιαννιτσών με αφορμή το ποίημα «Ήταν τα μυστικά του βάλτου που ζωντάνευαν». Τα παιδιά με την ενθάρρυνση των δασκάλων τους, Κατερίνας Μαυρογονάτου, Μαρίας Φαρμάκη και Βάσως Δελιτζάκη, συζήτησαν για τα μυστικά του βάλτου, οραματίστηκαν τους ήρωες του Μακεδονικού Αγώνα και ζωγράφισαν αφήνοντας το στίγμα τους δίπλα στους στίχους του ποιήματος της Μαρίας.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης ολοκληρώθηκε με το απόσταγμα της συνεργασίας της Μαρίας Αγιαννίδου με το Γιώργο Κοσίδη, ο οποίος συνέθεσε το τραγούδι «Της καρδιάς μας φωτιά». Παρουσιάστηκε video με το τραγούδι που ηχογραφήθηκε από τη χορωδία του 1ου Δημοτικού Σχολείου Γιαννιτσών. Το τραγούδι διατίθεται στα δημοτικά σχολεία για την αποχαιρετιστήρια γιορτή της ΣΤ’ τάξης.

Το κλείσιμο της εκδήλωσης έγινε φυσικά από την ίδια τη Μαρία Αγιαννίδου που μοιράστηκε μαζί μας πέρα από το δικό της αποτύπωμα στο πεδίο της Ποίησης και τη συγκίνηση της βραδιάς: «Ευχαριστώ  όλες τις καταστάσεις της ζωής  μου και όλους τους ανθρώπους της, που με δίδαξαν και με έκαναν να νιώσω! Ένα χαμόγελο αλλά και ένα δάκρυ! Μία ευτυχία αλλά και μία συμφορά! Οτιδήποτε ένιωσα, οτιδήποτε βίωσα, ήταν η ευλογία μου!»




Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Παρουσίαση Ποιητικής Συλλογής της Μαρίας Αγιαννίδου

Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας και οι εκδόσεις Σάμπος σε συνεργασία με τη ΔΗ.Κ.Ε.Π.Α.Π. 
το Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017, στις 7μμ
στην Αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πέλλας στα Γιαννιτσά

π α ρ ο υ σ ι ά ζ ο υ ν

την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγιαννίδου
"Απόσταγμα είναι οι Στιγμές μου"



Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Οικονομίδου Κατερίνα, Διευθύντρια του 1ου ΣΕΚ Γιαννιτσών
Ηλιάδου Έλσσα, Φιλόλογος

Μουσική σύνθεση πάνω στα κείμενα:
Κοσίδης Γιώργος "Της καρδιάς μας φωτιά"
Γιάννης Μακεδόνας "Αέρας"

Μουσική επένδυση εκδήλωσης:
Ανέστης Κιουρκτσίδης
Εμμανουέλα Μανωλούδη
Σίμος Παραλίκας

Χορογραφίες:
Γεύση Τζίτα

Οπτικοποίηση κειμένων:
Κάκια Παυλίδου

Απαγγελίες ποιημάτων:
Ποπκιώση Μαρία
Μόιρα Τριανταφύλλου
Τάκης Φίλτσος
Αγιαννίδου Μαρία

Video - Αφιέρωμα:
13o Νηπιαγωγείο Γιαννιτσών

Δείγμα γραφής της Μαρίας Αγιαννίδου:

ΧΡΟΝΟΤΡΙΒΗ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ Ο ΠΟΝΟΣ
Ξύπνησα μ’ ένα χείμαρρο… από αλμύρα στα χείλη.
Εγκλωβισμένη στα συναισθήματα
της θλίψης, δίψασα.
Μα και το νερό, ήταν σκέτη αλμύρα!

Ξύπνησα, νιώθοντας τεράστιο το όρος.
Σαν μια γιγάντια σκιά να με τυλίγει…
Ξύπνησα αντικρίζοντας τον εφιάλτη μου,
στο καθρέφτισμα μου!

Να αναβατώ με πρόσθετα βαρίδια,
σαν ορειβάτης.
Κουβαλώντας φορτία και σακίδια
που δεν ήταν κτήμα μου.

Ξύπνησα συνειδητοποιώντας την οδύνη.
Να κρύβομαι σε πρωτόγονες σπηλιές, στις καταιγίδες.
Χορεύοντας έναν ρυθμό ακανόνιστο
Παρέα… με το μόνο όργανο, της καρδιάς!

Ξύπνησα μες τα πονεμένα δευτερόλεπτα.
Να κλείνω τ’ αυτιά να μην ακούσω,
να κλείνω τα μάτια για να μην μετρώ.
Χρονοτριβή στο άπειρο του διαστήματος, ο πόνος.

Ώσπου μια γροθιά και ένα «φτάνει»,
μάτωσε το χέρι στο τραπέζι.
Ώσπου η πίκρα μιας ρηχής  κριτικής,
σε μια «συμφορά», γήινης απώλειας
πάγωσε το συναίσθημα.

Και έγινε θεραπευτική γνώση! Και νόμος!
Ότι η «αξία» σου, η ευτυχία ή η δυστυχία σου,
δεν εξαρτάται από τις απόψεις των άλλων.
Και άφησα να γλιστρήσουν από τα χέρια μου,
φορτία και σακίδια… που δεν μου ανήκαν!

Και η απόφαση αυτή έγινε ευλογία… αλλά και περηφάνια
μες στα δικά μου μάτια.
Και έγινε συγχώρεση, αλλά και ευτυχία
στους κραδασμούς μιας ανώτερης ευφυΐας.

 Ώσπου η «γνώση», αλλά και η «απόφαση»
 να χαμογελώ στην θλίψη,
 με γέμισε ξανά…..

δοτικότητα και συμπόνια στον συνάνθρωπο.







Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΤΑΣΗ: Η Φιλιώ Χαϊδεμένου στα Γιαννιτσά

"Φιλιώ Χαϊδεμένου"



Μετά από μια λίαν επιτυχημένη σεζόν με συνεχείς παρατάσεις και sold out παραστάσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Κύπρο, η θεατρική παράσταση "Φιλιώ Χαϊδεμένου" ξεκινά περιοδεία  και σταματά στα Γιαννιτσά στις 14 Ιουλίου  στο Ανοιχτό Θέατρο Γιαννιτσών. 
 Ώρα έναρξης: 21.30'

Αυτά που είδαν τα μάτια της στη μακρόχρονη πορεία της ζωής της...
Η μοναδική Δέσποινα Μπεμπεδέλη συγκλονίζει με την ερμηνεία της υποδυόμενη την εμβληματική μορφή της Μικράς Ασίας με το όνομα Φιλιώ, που έγινε αφορμή να γεννηθεί το ομώνυμο θεατρικό έργο βασισμένο στις προσωπικές της μαρτυρίες. 
Μαζί της ο Ζαχαρίας Καρούνης, τέσσερις εξαίρετοι ηθοποιοί και δυο σολίστες μουσικοί.

Η παράσταση απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από το σύνολο του ελληνικού έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου. 

Διασκευή: Άνδρη Θεοδότου
Σκηνοθεσία: Βασίλης Ευταξόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Άγγελος Αγγελή
Δ/νση & Επιμέλεια Παραγωγής: Αναστασία Παπαγεωργίου (Τέχνης Πολιτεία)
Παραγωγή: Ίδρυμα Πολιτισμού "ΙΩΝΙΑ"

Παίζουν: Δέσποινα Μπεμπεδέλη, Ζαχαρίας Καρούνης, Μαίρη Σαουσοπούλου, Δημήτρης  Kαραβιώτης, Εμμανουέλα Χαραλάμπους – Ένγκελ και Γιώργος Φλωράτος

Γενική είσοδος 15 Ευρώ
Προπώληση 12 Ευρώ (σημείο προπώλησης: Γραφεία Πνευματικού Κέντρου, τηλ. 2382084381-2)
Ομαδικά γκρουπ άνω των 50 ατόμων 10 Ευρώ
Άνεργοι, φοιτητές και άτομα με ειδικές ανάγκες 10 Ευρώ
Εισιτήρια στα τοπικά σημεία προπώλησης και στο https://www.viva.gr/tickets/theater/periodeia/filio-xaidemenou/


Για πληροφορίες σχετικά με την παράσταση και την προπώληση μπορείτε να καλείτε:
6946 23 90 99 Ερμιόνη Μπερτάνη
6972 71 39 16 Μαρία Πιλάτη



Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Η Ποίηση στις ράγες.. ακόμη ταξιδεύει



Η  Ποίηση λοιπόν μπήκε στις ράγες  για πρώτη φορά στην Ελλάδα, την 11η Ιουνίου 2017 με αφετηρία τον σιδηροδρομικό Σταθμό της Θεσσαλονίκης, ενδιάμεσο σταθμό το Πλατύ και τελικό σταθμό τον σιδηροδρομικό σταθμό  της Κατερίνης.    

Από τις 9.30 π.μ. οι ποιητές  στον σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης διάβασαν ποίησή τους μέχρι που επιβιβάστηκαν στις ράγες στις 10.04 π.μ. 
Από τις 9.00 π.μ. οι ποιητές από Πέλλα και Ημαθία διάβασαν ποίηση στο σταθμό Πλατέως μέχρι τις 10.28 π.μ. όπου επιβιβάστηκαν στην αμαξοστοιχία 55 Intercity και αντάμωσαν με τους ποιητές  της Θεσσαλονίκης  (και μια επιπλέον συμμετοχή από Σέρρες) στο κυλικείο του τρένου.  Καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού η ποίηση ταξίδεψε κι αυτή σε όλα τα βαγόνια της αμαξοστοιχίας και καταχειροκροτήθηκε από τους επιβάτες της.
Μια τεράστια αγκαλιά έγιναν όλοι οι ποιητές στο κυλικείο!!! 


Σταθμάρχες και ελεγκτές υποβοήθησαν  άριστα την «Ποίηση στις Ράγες» εκείνη την μέρα. 
Τους ποιητές συνόδεψαν καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τους: η Πρέσβειρα Ειρήνης Ελλάδας Σουηδίας, ποιήτρια και δημοσιογράφος κα Ράνια Αγγελακούδη, από την Ένωση Τεχνών Ελλάδας η Λένα Σερδαρίδου, το ράφι της Αγάπης από Θεσσαλονίκη, o Σύλλογος Φίλων του Βιβλίου Ν. Πέλλας.
Μια μεγάλη και ξεχωριστή γιορτή της Ποίησης.   Η ιδέα ήταν γέννημα της ποιήτριας Μαρίας Ποπκιώση, την οποία κατάφερε και υλοποίησε, δίνοντας την ευκαιρία στους ποιητές να βρεθούν στις ράγες απαγγέλλοντας και ανυψώνοντας ακόμη περισσότερο το πνεύμα.    Η ποίηση ‘ανέβηκε’ στο τρένο, ταξιδεύοντας στις ράγες, έχοντας το βλέμμα στραμμένο στην ολότητα και στο συλλογικό γίγνεσθαι. Οι λογοτέχνες ως στυλοβάτες του πνεύματος, επιβιβάστηκαν από τη Θεσσαλονίκη με ενδιάμεσο σταθμό το Πλατύ για να καταλήξουν στην Κατερίνη όπου τους περίμεναν οι ομότεχνοι τους από την Πιερία. 


Η δυνατή βροχή δεν πτόησε ούτε στο ελάχιστο τους ποιητές!!!  Η Ένωση Συγγραφέων Ν. Πιερίας υποδέχτηκε θερμά  τους ταξιδιώτες/ποιητές και μια μεγάλη γιορτή της Ποίησης ξεκίνησε!!! 
Εκεί στο κυλικείο του σιδηροδρομικού σταθμού Κατερίνης συμμετείχαν  οι ποιητές:

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΡΑΝΙΑ ΑΓΓΕΛΑΚΟΥΔΗ (ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ ΣΤΑΘΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)
ΜΑΤΑ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ
ΨΙΡΟΛΙΟΛΙΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ
ΧΑΙΔΕΜΕΝΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ
ΤΣΙΤΣΙΜΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΝΑΤΑΣΣΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
ΣΟΦΙΑ ΧΡΗΣΤΑΙΝΑ
ΧΑΡΑ ΧΡΥΣΑΦΗ
ΠΑΥΛΙΔΟΥ ΕΥΑ
ΛΙΛΙΚΑ ΑΡΝΑΚΗ
ΒΑΓΙΑ ΣΠΥΡΕΛΗ
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΚΡΗΣ

ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ ΣΕΡΡΩΝ
ΚΥΡΜΑΝΙΔΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑ

ΠΕΛΛΑ
ΠΟΠΚΙΩΣΗ ΜΑΡΙΑ (ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ ΣΤΑΘΜΟΥ ΠΛΑΤΕΩΣ)
ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
ΠΕΝΟΓΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
ΣΤΕΛΛΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ
ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ
ΜΟΙΡΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ (ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ Ν. ΠΕΛΛΑΣ)
ΒΑΝΑ ΚΟΥΤΣΟΥ
ΜΥΡΩΝ ΚΟΜΝΗΝΟΣ

ΗΜΑΘΙΑ (ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΝΑΟΥΣΑΣ)
ΚΟΛΤΣΑΚΗ ΜΑΡΙΑ
ΝΤΙΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΞΑΝΘΗ ΧΟΝΔΡΟΥ ΧΙΛΛ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΥΛΩΝΑΣ
ΛΕΝΑ ΣΕΡΔΑΡΙΔΟΥ  (ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ)
ΤΑΟΥΛΑ ΔΗΜΗΤΡΑ

ΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΓΙΩΤΑ ΤΣΕΡΤΕΚΙΔΟΥ
ΧΡΥΣΑ ΛΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΡΤΣΑΡΗ
ΒΙΒΗ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΛΕΝΗ ΖΑΡΑΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΙΩΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΘΑΝΟΣ ΚΟΣΥΒΑΣ
ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΝΙΚΟΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ
ΦΑΝΗ ΤΣΕΝΤΙΚΙΔΟΥ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΟΙΚΙΛΙΔΟΥ
ΤΖΙΒΑΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ
ΧΑΤΖΗ ΣΤΕΛΛΑ
ΜΑΡΙΑ ΤΣΕΤΣΙΛΑ (ΜΑΘΗΤΡΙΑ)


Έστειλαν συμμετοχές τους χωρίς να παρευρεθούν οι ποιητές:
Αθανασιάδου Φανή από Θεσσαλονίκη, ποίημα με τίτλο «Το απέναντι μπαλκόνι»
Σμαραγδή Μητροπούλου από Άνδρο, ποίημα με τίτλο «Σιωπή»
Καφούρου Εβίτα από Αθήνα, ποίημα με τίτλο «‘Ονειρα»
Δημήτρης Παπακωνσταντίνου από Κοζάνη, ποίημα με τίτλο «Τρένα»

Οι ποιητές πρόσφεραν τα δώρα τους, τα βιβλία τους στην εξαιρετική, δημιουργική και φιλόξενη Ένωση Συγγραφέων Ν. Πιερίας.
Προσφέρθηκαν δώρα/βιβλία και στο Ράφι της Αγάπης, που συνόδευε τους ποιητές σε όλη την διαδρομή Θεσσαλονίκη-Κατερίνη.
Μια μεγάλη εκστρατεία ποιητών συμμετείχε σ’ αυτό το μοναδικό γεγονός, με μεγάλο ενθουσιασμό.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με τα υπέροχα μουσικά ακούσματα από τη χορωδία ‘Ολύμπια Ωδή’, κατόπιν προλόγισε απευθύνοντας χαιρετισμό, ο Πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας Ευγένιος Παπαδόπουλος, και ακολούθησαν απαγγελίες από τους ποιητές, οι οποίοι επιβεβαίωσαν την έννοια της ενότητας, της συλλογικότητας με σεβασμό προς την τέχνη που υπηρετούν, δίνοντας ηχηρό παρών.
Η ψυχή της εκδήλωσης ήταν η Γιώτα Τσερτεκίδου.
Η εκδήλωση διανθίστηκε μουσικά από δύο νέους, αξιόλογους καλλιτέχνες, τη Λένα Καραγιαννίδου και τον Δημήτρη Παρθενίδη.

Η συγγραφέας Μαρία Ποπκιώση χαιρέτησε την εκδήλωση και αναφέρθηκε στην σύλληψη της ιδέας «Ποίηση στις Ράγες».

Πως προέκυψε η ιδέα …
Από ένα ταξίδι στην Αθήνα με τρένο της συγγραφέως Μαρίας Ποπκιώση με μια φίλη της ποιήτρια την Άντζελα Κυριακοπούλου.   Έτσι καθώς ταξιδεύανε με τις ώρες καθισμένες στο κυλικείο και αφού βγάλανε μολύβι και χαρτί και σβήνανε και γράφανε, έφτασαν στον προορισμό τους χωρίς να το καταλάβουνε.   Και εκεί ήταν που γεννήθηκε η ιδέα… πόσο όμορφα θα ήταν να υπήρχαν  κι άλλοι ποιητές κοντά και να ταξίδευαν για ένα οποιονδήποτε προορισμό.  Η συγγραφέας Μαρία Ποπκιώση κατάφερε και υλοποίησε την ιδέα και σήμερα η «Ποίηση στις ράγες» είναι πλέον γεγονός!!!.  Ένα γεγονός που δεν έχει ξανασυμβεί στην Ελλάδα!!!  Ένα μοναδικό γεγονός!!! 

Σπιτικά εδέσματα και αναμνηστικά πρόσφερε η Ένωση Συγγραφέων Ν. Πιερίας στους ποιητές, οι οποίοι αναχώρησαν με τις καλύτερες εντυπώσεις από την άριστη φιλοξενία και διοργάνωση, εκφράζοντας την πρόθεση να επαναλάβουν αυτήν την όμορφη ποιητική διαδρομή.

Θερμές ευχαριστίες στους φωτογράφους και βιντεολήπτες που υπομονετικά έμειναν μέχρι το τέλος της εκδήλωσης μαζί μας: Για την Πέλλα τηλεόραση ο Κων/νος  Στογιαννάρης, για την Kapa-News.gr  ο Πέτρος Σταθακόπουλος, Αποστόλης  Μοσχολούρης,  Παναγιώτης Φτάρας, Στέλλα Τζιτζιλή,  που αφιέρωσαν τις φωτογραφίες και τα βίντεο της εκδήλωσης στους ποιητές και στους φίλους που παρευρέθησαν.

Η Ποίηση στις Ράγες είναι έτοιμη για νέους προορισμούς…

Οι ποιητές αντιστέκονται στην κρίση!!!




Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Απόηχος εκδήλωσης: "Ο Κήπος των Ευχών"



Ο «Κήπος των Ευχών» του Θέμη Αμοιρίδη επισκέφτηκε  τα Γιαννιτσά, στις 14 Ιουνίου 2017. Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου σε συνεργασία με τις Εκδόσεις ΠΗΓΗ και τη ΔΗΚΕΠΑΠ φιλοξένησαν το πρώτο συγγραφικό εγχείρημα του συγγραφέα, ο οποίος πολυτάλαντος μέσα στις σελίδες του συνδυάζει τη μουσική του λόγου με τη θεατρική δραματοποίηση, παροτρύνοντας τον αναγνώστη να στήσει ένα σκηνικό με οράματα Ζωής, παραμυθικά στοιχεία, συμβολισμούς που εκφράζουν τις μικρές εσωτερικές φωνές του καθενός. Η ιστορία μας καλεί να ταυτιστούμε με τον ήρωα κινώντας για το δικό μας Μεγάλο Ταξίδι της Ζωής.

Την εκδήλωση άνοιξε η οπτικοποιημένη προσέγγιση της κεντρικής ιδέας του βιβλίου. Ένα video σε επιμέλεια της Κάκιας Παυλίδου αγκάλιασε με εικόνες και μουσικές αποσπάσματα του κειμένου.

Ακολούθως πήρε το λόγο ο δάσκαλος του συγγραφέα Δημήτρης Καλτσίδης ο οποίος συγκινημένος μίλησε για τον παλιό μαθητή του:
«…έχω την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να καταθέσω λίγα λόγια για τον εκλεκτό μαθητή μου, Θέμη Αμοιρίδη. Συναντηθήκαμε μαζί για τέσσερις συνεχόμενες σχολικές χρονιές στο 2ο Δημοτικό Γιαννιτσών. Στη μακρόχρονη εκπαιδευτική μου διαδρομή, εδώ στην Πέλλα και τη Θεσσαλονίκη, συνάντησα και γνώρισα πάρα πολλούς μαθητές. Άλλοι ξεχώρισαν για το ήθος τους, για τις επιδόσεις τους, για ην επιμέλειά τους, άλλοι για την υπακοή τους, για την κοινωνικότητα, τη συνεργασία τους, κ.α. Λίγοι όμως ξεχώρισαν σ’ όλα, ή σχεδόν σε όλα τα παραπάνω μαζί. Ο Θέμης ήταν ένας από αυτούς. Χαρούμενος, δημιουργικός, κοινωνικός, χαρισματικός. Προικισμένος με πολλά τάλαντα, είχε ανησυχίες, καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα και δημιουργική φαντασία. Η έφεσή του στα εικαστικά εν γένει ήταν ευδιάκριτη από εκείνη την ηλικία. Γι’ αυτό και δεν με εξέπληξε καθόλου η μετέπειτα πορεία του στον καλλιτεχνικό χώρο του θεάτρου και της μουσικής. Χαίρομαι και καμαρώνω ιδιαίτερα, έχοντας την …ψευδαίσθηση πως συνέβαλα κατ’ ελάχιστον στην εξέλιξη και ενδυνάμωση αυτών των αρετών του…»

Ανάμεσα στις ομιλίες, στο σχολιασμό του βιβλίου και τις αναγνώσεις αποσπασμάτων ο Λάζαρος και Γιώργος Μηνασίδης ερμήνευαν τραγούδια του «Κήπου των Ευχών», τα οποία έχει μελοποιήσει ο ίδιος ο συγγραφέας.

Ο δεύτερος ομιλητής, ο φιλόλογος Φώτης Χατζόγλου, εστίασε στον τρόπο γραφής, στα παραμυθικά στοιχεία του βιβλίου και στην περσόνα του ήρωα, του Κωνσταντή. Ακολουθεί ένα απόσπασμα του σχολιασμού του:

«…Ένα τέτοιο έργο… είναι τόσο εύληπτο και οικείο που όταν το διαβάζεις νιώθεις πως ακούς τα παραμύθια της παιδικής σου ηλικίας. Παραμύθια, όμως όχι από τα φθηνά εικονογραφημένα των περίπτερων, αλλά από τα βουτηγμένα στη λόγια και λαϊκή παράδοσή μας. Αυτά που κάτι έχουν να πουν στα παιδιά 4 ως 94 ετών όπως πολύ εύστοχα σημειώνεται στον πρόλογο του έργου.
Το πρώτο που σε κερδίζει είναι η γλώσσα του. Καθώς διαβάζεις αυτό το πεζοτράγουδο, που πατά στον  δεκαπεντασύλλαβο, γνώριμο από τις μεταφράσεις του Ομήρου, από το Διγενή, τον Ερωτόκριτο και τα δημοτικά τραγούδια, ταξιδεύεις σε ρυθμό που όχι απλώς δεν κουράζει αλλά σε σπρώχνει μέσα στην ιστορία, να στρέφεσαι κι εσύ στο στόχο του ήρωα, να συμμετέχεις και απρόσμενα να συμπάσχεις. Επιπλέον, … μαγικά δώρα, εργαλεία, ξόρκια, πλάσματα, τόποι, δέντρα και πουλιά είναι πανταχού παρόντα στο κείμενο και κάνουν το χώρο της δράσης κι αυτόν μαγικό. Τόσο, που ενώ νιώθεις πως είναι γνώριμος και προσιτός μετά διαπιστώνεις πως έχει κάτι το μυστηριώδες , πως κάτι άλλο συμβολίζει. Βλέπεις και τα ονόματα των τόπων : το Δάσος της Μοναξιάς, η Έρημος της Λήθης, το Τείχος του Χρόνου, η Χώρα της Ευδαιμονίας.., όλα με κεφαλαίο το αρχικό τους γράμμα και αναρωτιέσαι για τον πιθανό αλληγορικό χαρακτήρα του έργου. Στο ίδιο πλαίσιο και η Ζωή, με κεφαλαίο και με μικρό το αρχικό της γράμμα που σταθερά ψάχνει ο ήρωας σε όλο το έργο…»

Ακολούθως, ο λόγος δόθηκε στη φιλόλογο Φιφή Χατζηκαλλινικίδου, η οποία εξαρχής μάς σεργιάνισε στους συμβολισμούς του παραμυθιού και στη συνέχεια προέκτεινε τις αναφορές του προβαίνοντας σε συγκρίσεις με κλασικά αναγνώσματα:

«...Η περιδιάβαση μου σε αυτό το συναρπαστικό πεζό – τραγούδι ή τραγουδιστό πεζό,  καλύτερα - τα είχε όλα. Είχε τη ρίμα και το στίχο, το ρυθμό και την αρμονία, τη γλύκα και το όνειρο της ποίησης, αλλά είχε και το λυρισμό της αφήγησης και το ρεαλισμό της περιγραφής, όπως τη συναντά κανείς στη λογοτεχνία.  Είχε ακόμη, όπως προσωπικά ανίχνευσα, και την κατάθεση μιας πολιτικής στάσης και μιας προσωπικής κοσμοθεωρίας. Και όλα τα παραπάνω σε μια ισορροπημένη συναρμογή,  εναλλάσσονταν φυσικά και αβίαστα.  Εναγκαλίζονταν με τρόπο οικείο και ανακουφιστικό την ανάγκη μου να παραμείνω ανάμεσα στο άπιαστο και στο πραγματικό. Όπως και στη ζωή (το θέλεις  δεν το θέλεις) αυτή τα έχει όλα.
«Ζωή» άλλωστε λέγεται και το ταίρι του Κωνσταντή, του ήρωα μας, η οποία  θέλγει, προσκαλεί και προκαλεί σε ένα ταξίδι πόθου τον καλό της. Ο έρωτας είναι  και εδώ – τι κοινότοπο ! – το εφαλτήριο μιας  περιπέτειας – της περιπέτειας - που δεν εγκαταλείπεται, που δεν προδίδεται όσο δύσκολη κι αν αυτή αποδεικνύεται. Στο δρόμο, όμως, γι αυτόν τον παράδεισο,  γι΄ αυτήν τη γη της επαγγελίας, «Τον κήπο των Ευχών», τα συναντάμε όλα τα συστατικά της επιτυχίας και της ανέλιξης.

Γιατί εξελίσσεται ο Κωνσταντής, αντρειώνεται και ωριμάζει. Ολοκληρώνεται καθ΄ όλη τη διαδρομή ως άνθρωπος. Μεταμορφώνεται σε συνάνθρωπο πριν γίνει εραστής και σύντροφος.  Δε διστάζει, όμως, διόλου,  στη διάρκεια της πορείας του  να γυμνωθεί από κάθε μέσο προφύλαξης και ασφάλειας, να αφήσει πίσω του άμυνες και περιουσίες, και έτσι «ανέτοιμος», ανυπεράσπιστος σχεδόν,  να προχωρήσει ακόμη και στο άγνωστο, έχοντας μόνο του καύσιμο την Πίστη [.....]

Όλοι κάποια στιγμή ήπιαμε ένα ποτό, με ναρκωτικό ή χωρίς, και αποκοιμηθήκαμε. Όλοι προδοθήκαμε από ένα φίλο ή και περαστικό. Όλοι δειλιάσαμε, κοντοσταθήκαμε, πισωπατήσαμε, όλοι γονατίσαμε και ξανασηκωθήκαμε,  όλοι ερωτευτήκαμε ή κινήσαμε με οδηγό μια πίστη ή ένα πάθος. Σ΄ ένα τραγούδι όλοι κάποια στιγμή καταφύγαμε - ακόμη και οι άμουσοι ατάλαντοι σαν εμένα. Ευφρόσυνα τραγούδια όλοι αναζητούμε για να ακουμπήσουμε,  σαν τα τραγούδια του βιβλίου που έρχονται την κατάλληλη ώρα να περιθάλψουν τις ψυχές και να τις ανατάξουν.

Δεν είναι, όμως, μόνο τα γνώριμα μονοπάτια της ζωής που συνάντησα στο αφήγημα … Αντάμωσα και αγαπημένους δημιουργούς και ήρωες και  έργα πεζά και έμμετρα… όλα  πλήρως αφομοιωμένα και αναπαυμένα μακάρια κάτω από το φανερό και ζωηρό. Αναγνώρισα τον Αίσωπο, τον Όμηρο, το Λουκιανό, τον Καβάφη, τους αδελφούς Γκριμ, τον Θερβάντες,  ξεχώρισα τον  Οδυσσέα, τον Ηρακλή της μυθολογίας, τον Κωνσταντή και τα πουλάκια με την ανθρώπινη λαλιά των δημοτικών. Σκόνταψα πάνω στα ξωτικά των ιρλανδέζικων μύθων, στο αδειανό πουκάμισο του Σεφέρη και στην Ελένη του, στο βασιλιά και τους καλικάντζαρους από τα λαϊκά μας παραμύθια. Πέρασε φευγαλέα από δίπλα μου ο Δον Κιχώτης, θαύμασα τη βασιλοπούλα σαν αυτές από τις βόρειες σκανδιναβικές  παραδόσεις. Είδα τη βιβλική αναζήτηση του Παράδεισου.

Και το κυριότερο όλων, συνάντησα τη διαχρονικότερη αξία: την αταλάντευτη εμπιστοσύνη στον άνθρωπο και τις δυνάμεις του. «Τίποτε δεν τελείωσε, άμα δεν το τελειώσω! Αναφωνεί ο Κωνσταντής» σε μία κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του. «Τίποτε δεν τελείωσε, άμα δεν το τελειώσω!» Ακόμη και όταν οι μοίρες  μάς ξεγελούν, όταν ο κόσμος καταρρέει  η ευθύνη παραμένει δική μας … όπως και να το δει κανείς .. μεταφυσικά ή φιλοσοφικά, κοινωνιολογικά ή πολιτικά, προπάντων ψυχοθεραπευτικά […]…»

Τελευταίος πήρε τη σκυτάλη ο συγγραφέας.
Ο Θέμης Αμοιρίδης αυθεντικός, γνήσιος, ως προέκταση του ήρωά του Κωνσταντή, έκλεισε την εκδήλωση λέγοντας:
«…Ο Κήπος των Ευχών σηματοδοτεί νέα ξεκινήματα. Ταξίδια  καθημερινά με προορισμό τη Ζωή. Τη ζωή που φαντασθήκαμε για τους εαυτούς μας όταν ήμασταν παιδιά. Μια ζωή με όνειρα, κίνητρα και μαγεία.  Να σπάμε τη ρουτίνα της ημέρας. Να ξεβολευόμαστε καθημερινά. Να ζούμε σύμφωνα με τον εαυτό μας. Κι αυτό είναι πράξη δύσκολη, σχεδόν ηρωική…»

Το παραμύθι, πλέον, παραδίδεται στα χέρια σας.
Τι επιλέγετε;

Να το διαβάσετε ή .. να το ζήσετε?.....