Απόηχος παρουσίασης - Πόνος στην πλάτη της Κάκιας Παυλίδου

Πάντα η ίδια αγωνία. Να βρίσκεσαι μέσα στην άδεια αίθουσα αρκετή ώρα πριν, να γνωρίζεις πως δίπλα πραγματοποιείται μία πολύ μεγάλη εκδήλωση του Ωδείου της πόλης σου και να περιμένεις τους ανθρώπους με τους οποίους επιθυμείς να μοιραστείς τη χαρά της διαπίστωσης πως κατάφερες να αντιμετωπίσεις όλους τους πόνους που επιχείρησαν να σε διαπεράσουν.
Η ώρα πλησιάζει. Ένας, δύο, πέντε, δέκα, είκοσι κι άλλοι.. κι άλλοι. Και διαπιστώνεις πως είμαστε αρκετοί που έχουμε πολλά να πούμε και να ακούσουμε για τον «πόνο στην πλάτη». Και δεν ήταν τυχαίος ο χώρος, όπως διαπίστωσε η Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεανώ Ζουρνατζίδου: Σε έναν χώρο γεμάτο πόνο παρουσιάζεται η ποιητική συλλογή «Πόνος στην πλάτη».
Η ποίηση εμπεριέχει την επανάσταση που εκφράζει η φράση που αντηχεί στο Εργατικό Κέντρο "Τίποτε δε χαρίζεται. Όλα κατακτιούνται."

Ξεκινήσαμε δίχως καν να αγγίξουμε το ακαδημαϊκό τέταρτο της αναμονής. Η Ιφιγένεια Αμανατιάδου ανέλαβε να δώσει ένα στίγμα της γραφής με τις πρώτες απαγγελίες. Ακολούθησε σύντομος χαιρετισμός από τον Παναγιώτη Μπότση, εκπρόσωπο των εκδόσεων «Άνω Τελεία».

Η δημοσιογράφος Άννα Μαρία Σαββίδου πήρε το λόγο και μοιράστηκε τον απόηχο που άφησε το βιβλίο μέσα της:
«Όταν ήμουν μικρή πίστευα πως τα παραμύθια δεν μπορεί να έχουν όλα ευτυχισμένο τέλος. Κάποιος προφανώς έστηνε το παιχνίδι για να πείσει ο λύκος ήταν ο κακός της ιστορίας, αλλά τελικά και η κοκκινοσκουφίτσα είχε μυστικά. Τα ποιήματα της Κάκιας δεν σε παραμυθιάζουν. Σου χαρίζουν ξεκάθαρα έναν συνδυασμό ωμότητας και τρυφερότητας. Κυνισμού και ανθρωπιάς. Είναι αυτό που θέλεις από τον ποιητή. Να κάθεται μπροστά σου και να διδάσκει τη χρήση των εργαλείων και των λέξεων, γιατί από παραμύθια έχουμε χορτάσει.
Η αλήθεια είναι πως εκτιμώ βαθιά την κυρία Παυλίδου. Όταν δημιουργούσα άποψη για κάποιον δεν ένοιαζε ποτέ τι κάνουν οι πολλοί. Η Κάκια είναι μία γυναίκα όπως όλες μας. Με τις ήττες της, τις συντριβές της, την ευαλωτότητά της. Δεν είναι όλα φωτεινά στις ζωές μας. Και η ίδια κατάφερε να κάνει τη σκέψη της ποίηση. Ξεκάθαρη ποίηση. Που την κατανοείς και ταυτίζεσαι με αυτήν. Είναι αληθινή και ορατή. Και κάθε στίχος που μιλάει για αγάπη, για κατανόηση, για εμπόδια που ξεπερνιούνται, για μοναδικότητες, για εσωτερικούς πολέμους, για δολοφονημένες μοναξιές, σου δεν είναι την ευκαιρία να πάρεις τα δικά σου ρίσκα.»

Η Αναστασία Μπάλλα ανέλαβε να προσφέρει μία ακόμη γεύση ποιημάτων μέσα από απαγγελίες. Στη συνέχεια, μιας και ο πόνος στην πλάτη ποτέ δεν είναι μόνο σωματικός, η ψυχολόγος Τερψιχόρη Σαββαΐδου προσέγγισε με τη δική της ματιά την ποιητική συλλογή:
«Η δημιουργικότητα συχνά συνδέεται με την ψυχική αναταραχή. Ο δημιουργός βρίσκει καταφύγιο στην τέχνη και γι’ αυτό είναι σπουδαίος ο ρόλος του. Είναι σπουδαίο να έρχεσαι αντιμέτωπος με τα δύσκολα κομμάτια σου, με τα σκοτάδια σου και να τα μετουσιώνεις σε φως και δημιουργία και με τον τρόπο αυτό να ρίχνεις φως και στα σκοτάδια του αναγνώστη σου, του κοινωνού του έργου και της τέχνης σου. Πόσο πολύ χρειαζόμαστε την τέχνη στις δύσκολες εποχές που ζούμε;
Κάθε φορά που διαβάζω τα ποιήματα της Κάκιας, νιώθω ότι γι’ αυτήν η γραφή είναι τόσο ζωτικής σημασίας όσο η αναπνοή. Γράφει τόσο φυσικά κι αβίαστα όπως αναπνέει μετουσιώνοντας το βίωμα σε λέξεις, που η συγγραφή γι’ αυτήν είναι μάλλον θεραπευτική. Τα ποιήματά της έχουν πάθος και δύναμη, θηλυκές ποιότητες κι ανθρώπινες ανησυχίες. Πιστεύω ότι η ποίηση είναι το καταφύγιο της... Ο ασφαλής τόπος που καταφεύγει όταν κάτι αγγίζει την ευαίσθητη ψυχή της.
Η ποίηση, άλλωστε, μπορεί να γίνει και καταφύγιο για όλους μας. Η ποίηση δεν έχει ορισμό, υπάρχει για να την ορίζουμε εμείς, ανάλογα με τον τρόπο που μας αγγίζει. Κι εγώ όταν άκουσα τον τίτλο το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν... πρέπει να νιώσεις τον πόνο στην πλάτη μέχρι να μεγαλώσουν τα φτερά σου και να πετάξεις..»

Η Μαρία Ξανθοπούλου Κανελλιάδου, Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας ολοκλήρωσε τις απαγγελίες και η Άννα Αδαμοπούλου προέκτεινε τα ποιήματα μέσα από το πεντάγραμμο ερμηνεύοντας δύο μελοποιημένα σε σύνθεση δική της.

Η παρουσίαση κάθε βιβλίου κλείνει με την αλήθεια του/ της συγγραφέα:
«Αναζητώντας χώρους για την παρουσίαση του βιβλίου απευθύνθηκα και σε άλλους φορείς. Τελικά δεν είναι τυχαίο που βρισκόμαστε στο Εργατικό Κέντρο. Είναι πολύ σκληρή δουλειά η ανασκαφή εντός.
Αν κατά διαστήματα έχετε έναν πόνο στην πλάτη, σήμερα βρίσκεστε στο κατάλληλο μέρος. Ο πόνος ποτέ δεν έχει μόνο σωματικά αίτια. Η ποίηση έρχεται να αναδείξει, αν όχι να γιατρέψει, τις εσωτερικές αιτίες. Η γραφή είναι ομόκεντροι κύκλοι. Πρώτα ακούς τις φωνές των δικών σου φόβων, δαιμόνων, αγωνιών και καθώς προεκτείνεσαι συμπεριλαμβάνεις σύνολα ανθρώπων. Πολλαπλασιάζεις τους αισθητήρες του δικαίου, τους ενεργοποιητές του προσωπικού σου αγώνα και διεκδικώντας μετατοπίζεσαι προς το συλλογικό.
Όμως, ακόμη και μέσα στις συλλογικότητες έχουμε χρέος να μη δημιουργήσουμε εξάρτηση από τη συλλογικότητα. Να διατηρήσουμε αποστάσεις που μας επιτρέπουν παρατήρηση και επεξεργασία. Να διατηρήσουμε την κριτική μας ικανότητα και με κριτήριο ανθρώπινες αξίες να υψώσουμε το δάχτυλο στη συλλογικότητα με την οποία συμπορευτήκαμε, όταν αυτή οδεύει προς μία κατεύθυνση που πλέον δεν μας εκφράσει.
Η ποίηση βοηθά να χτίσουμε αυτές τις αξίες και τα πιστεύω που θα μάς κρατήσουν ακέραιους προς την κατεύθυνση του δικαίου και του ανθρώπινου. Η πρόκληση της ποίησης είναι να καταφέρουμε να τοποθετηθούμε σε ένα σημείο ζωής που το στίγμα μας να εκφράζει κι άλλους ανθρώπους. Ανθρώπους! Γυναίκες..? Όσο συμπεριληπτική κι αν θεωρούμε τη λέξη άνθρωπος, θα χρησιμοποιήσω μια αναφορά της αγαπημένης μου Αναστασίας Μπάλλα σε μια καθηγήτριά της στο Πανεπιστήμιο που ανέφερε: Θα ακούσουμε τη φράση "Ένας άνθρωπος έπαθε εργατικό ατύχημα", "Ένας άνθρωπος κέρδισε το λαχείο", όμως ποτέ δε θα ακούσουμε τη φράση "Ένας άνθρωπος έχασε πολύ αίμα στη γέννα".
Οπότε η λέξη άνθρωπος δεν είναι τόσο συμπεριληπτική. Αυτός ο καημός πέρασε στην ποίηση με το ποίημα σταθμό της Ζωής Καρέλλη «Η άνθρωπος». Γράφοντας και διεκδικώντας χώρο, αυτονομία, ανεξαρτησία, δικαίωμα στην επιλογή να ορίσεις τη ζωή σου έξω από τα στερεότυπα, γίνεσαι δύο φορές, πολλές φορές Γυναίκα. Όταν γράφεις, ο εαυτός σου δεν σού ανήκει αποκλειστικά. Το βίωμά σου μέσα από την έκθεση συλλογικοποιείται. Προεκτείνεσαι και απλώνεσαι σε όλα τα υποσύνολα στα οποία ανήκεις μέσα από τους ρόλους που κατέχεις, μέσα από την κοινωνικοοικονομική σου τάξη, μέσα από την ιδιοσυγκρασία σου που σε κατατάσσει στις ρομαντικές μιας εποχής, που καλπάζει προς την μηχανοποίηση.
Ακόμη κι αν η τεχνητή νοημοσύνη γράφει ποιήματα, η Ποίηση πάντα θα ανήκει στον άνθρωπο, θα ανήκει στην ψυχή και στο πνεύμα και όχι στον στεγνό λογικό συνειρμό ή στον εύστοχο συνδυασμό λέξεων. Δεν είναι puzzle από λέξεις.
Είναι κομμάτια καημού κι απόγνωσης, αισθήματος αδικίας και ευφορίας, είναι στιγμιότυπα εσωτερικής ανασκαφής που ενώνονται μεταξύ τους στο στίχο με εκείνο το λεπτοδιάφανο υλικό που κρατά ενωμένη την Ψυχή με το σώμα και μας διατηρεί ζωντανούς.»

Η αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Γιαννιτσών άδειασε περίπου στις 9 παρά, όμως πλέον περιείχε μία συμπυκνωμένη σιωπή γεμάτη λυγμούς, ανάγκες, επιθυμίες και αλήθειες.

"Θυμήσου.. θα ξαναβρεθούμε", από την παρουσίαση 11-3-2024

Το βιβλίο μόλις φύγει από το χέρι του συγγραφέα αποκτά δική του προσωπικότητα και ξεκινά το δικό του ταξίδι. Κάθε φορά που θα πέφτει στα χέρια ενός αναγνώστη θα μιλά στη δική του προσωπική διάλεκτο, μιας και ο καθένας σε καθετί που διαβάζει προβάλει  τον εαυτό του, με τις καταβολές και τις πεποιθήσεις του.

Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Πέλλας σε συνεργασία με τις εκδόσεις ΔΙΑΝΟΙΑ και το βιβλιοπωλείο Titos Art παρουσίασε το βιβλίο της Ελένης Γιαγκούλα «Θυμήσου… θα ξαναβρεθούμε».

Η εκδήλωση είχε τον καλύτερο πρόλογο χάρη στην Βασιλική Παπαδοπούλου που με το πιάνο γέμισε τον χώρο μελωδίες.

Το βιβλίο απλώθηκε σε περισσότερα πεδία προβληματισμού και δράσης απ’ όσα προμηνύει ο τίτλος του. Η δημοσιογράφος Άννα Μαρία Σαββίδου ανοίγοντας την εκδήλωση μίλησε για τη συγγραφέα και για το βιβλίο:

«Το βιβλίο «Θυμήσου…θα ξαναβρεθούμε» είναι το πρώτο βιβλίο της Ελένης Γιαγκούλα. Ευαίσθητο, χαρακτηριστικά γλυκό και απίστευτα μη αναμενόμενο. Είναι εκείνη η αίσθηση deza vu, που νομίζεις πως αυτός που έχεις απέναντί σου ή μπαίνει στη ζωή σου, είναι κάποιος γνώριμος, κάποιος που έχεις ξανασυναντήσει. Η Ελένη Γιαγκούλα με καταγωγή από τα Γιαννιτσά είναι μία νέα στο χώρο συγγραφέας με ιδιαίτερες ανησυχίες στο χώρο της μεταφυσικής και όχι μόνο. Έχει ασχοληθεί με την ποίηση, με συμμετοχή δικών της έργων το 2006 στην Ανθολογία Ερωτικής Ποίησης του Εκδοτικού Οίκου Υδρόγειος . Επίσης, συμμετείχε στην ανθολογία «Ποιητικά μονοπάτια της στην Πέλλα» της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ν. Πέλλας το 2009 με 8 ποιήματα της. Στη συνέχεια την κέρδισε ο πεζός λόγος.

Νομίζω πως είναι από τους ανθρώπους που θα τους περιέγραφες εναλλακτικούς. Στη σκέψη στην πορεία της στα ταξίδια της ζωή της γενικότερα.» Και συνέχισε αναφερόμενη στην πλοκή του βιβλίου: «Η αλήθεια είναι πως η ζωή και ο θάνατος είναι δύο δυνάμεις που κυριαρχούν στη ζωή. Η μία διαδέχεται την άλλη ή υπάρχουν μαζί. Οι αποκαλύψεις που ακολουθούν στο βιβλίο της Ελένης κρατούν το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Η ζωή φωτεινή, πολύχρωμη, ενεργητική, γοργή, σαν να χορεύει, μας οδηγεί μαζί της στο φως, στις αισθήσεις, στην καρδιά μας που χτυπά. Ο θάνατος σκοτεινός ,δυνατός, με βραδύτητα και βαρύτητα στην ποιότητά του, μας μουδιάζει, μας οδηγεί στη σιωπή ανάμεσα στους ήχους και τους χτύπους της καρδιάς.»

Αποσπάσματα διάβασε η Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας Μαρία Ξανθοπούλου – Κανελλιάδου. Για το βιβλίο μίλησε και η εκπαιδευτικός Κάκια Παυλίδου: «Θάνατος και ο Έρωτας. Οι δύο μεγάλες ερωτήσεις. Πώς εξηγείται η έλξη που γεννιέται κεραυνοβόλα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους? Γιατί ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο και όχι με τον παραδίπλα? Ρομαντική εξήγηση το αγγελάκι με το τόξο. Όμως, σίγουρα υπάρχει μια Ενεργειακή Εξήγηση, μιας και οι δυνάμεις του Έρωτα, και όσοι το έχουν ζήσει μπορούν να το βεβαιώσουν, αγγίζει μέσα μας συμπαντικές διαστάσεις. Τί είναι αυτό το αόρατο, λοιπόν, που έλκει πλανητικά τους δύο ανθρώπους που ερωτεύονται?  Υπάρχει εξήγηση για τη χρονική στιγμή που συμβαίνει ένας Θάνατος? Είναι τυχαίοι οι Έρωτες και οι Θάνατοι?

 

Η Ελένη ασπαζόμενη κοσμοθεωρίες που αναλύουν Ενεργειακά Ισοζύγια, απαντά όχι.  Αναφέρεται σε καρμικά χρέη και ανταμοιβές.

Υπάρχει, σκεφτείτε, μια Συμπαντική Ενεργειακή Τράπεζα, όπου όλοι μας έχουμε έναν Υπαρξιακό Λογαριασμό.

Ανάλογα με τις επιλογές μας (σαφώς από ελεύθερη βούληση) ο Υπαρξιακός Λογαριασμός μας  μπορεί να έχει εξελικτικό - πιστωτικό υπόλοιπο ή ανταποδοτικό - χρεωστικό υπόλοιπο.

Οπότε ζούμε εμπειρίες που προκλήθηκαν από  προηγούμενες συμπεριφορές μας. Όλα συνδέονται με μία αλυσιδωτή αντίδραση. Κι αυτό όχι μόνο στην παρούσα ζωή, αλλά υπάρχει ένα αόρατο νήμα που διαγράφει την πορεία της άφθαρτης Ψυχής μέχρι αυτή να αγγίζει τη Θεότητα.

Οι ήρωες της πλοκής είναι άνθρωποι καλλιεργημένοι, όχι απλώς με ακαδημαϊκή μόρφωση, αλλά με ανοιχτή σκέψη να δεχτούν νέες προσεγγίσεις στα υπαρξιακά ζητήματα που τους απασχολούν.

Είναι άνθρωποι που δίνουν σημασία στη λεπτομέρεια. Ζυγίζουν την εσωτερική κατάσταση του συνομιλητή τους από λεπτοδιάφανες ενδείξεις, όπως τις δονήσεις στη χροιά της φωνής του, το μέγεθος της κόρης των ματιών, τη θερμοκρασία του χεριού του σε μια χειραψία.

Σπουδαίες εστιάσεις που θα έλεγα πως διαφεύγουν στους περισσότερους από εμάς, γιατί θεωρώ δε ζούμε με επίγνωση, δεν αφιερώνουμε χρόνο να μελετήσουμε γεγονότα κι ανθρώπους, πόσο μάλλον τον εαυτό μας.»

Την εκδήλωση έκλεισε η συγγραφέας που περιέγραψε πώς της γεννήθηκε η ιδέα της συγγραφής του βιβλίου και ευχαρίστησε όλους όσους την ενθάρρυναν και την στήριξαν σ’ αυτή της την προσπάθεια.

Της ευχόμαστε καλοτάξιδο το βιβλίο και καλή έμπνευση για να συνεχίσει το έργο της.

 

Βιβλιοπαρουσίαση: Λάζαρος Λαζάρου, "Μαύρο, μελί και στάρι ..."

Την ποιητική του συλλογή με τίτλο «Μαύρο, μελί και στάρι…» πρόκειται να παρουσιάσει στα Γιαννιτσά, ο δημοσιογράφος – συγγραφέας Λάζαρος Λαζάρου.

Η εκδήλωση παρουσίασης, την οποία διοργανώνει ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 1 Μαρτίου στις 20:00 μ.μ. στο Cafe Prestige, Πλαστήρα 35.

Για το «Μαύρο, μελί και στάρι…» θα μιλήσουν, η συγγραφέας και πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας Μαρία Κανελλιάδου – Ξανθοπούλου, η αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουρισμού Δήμου Πέλλας Ευφροσύνη Μερεμητσάκη και ο τέως δήμαρχος Κρύας Βρύσης Θεόδωρος Θεοδωρίδης.  

Ποιήματα της συλλογής θα απαγγείλουν η συγγραφέας – συνταξιούχος εκπαιδευτικός Άντζελα Κυριακοπούλου και η διοικητική υπάλληλος του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος Χρυσή Γκαβανίδου.

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Τσουφλίδης.

Το «Μαύρο, μελί και στάρι…», ήρθε πρώτο στην προτίμηση του κοινού, στην ειδική ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε κατά το 41ο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης, οπότε και πρωτοπαρουσιάστηκε.

Το «Μαύρο, μελί και στάρι…» αποτελεί ωδή στο ερωτικό και το κοινωνικό δράμα, καθώς και περιπλάνηση στην απόγνωση και τη μοναξιά που επιφέρουν οι ερωτικοί επίλογοι, με φόντο άλλες φορές την καθημερινή τριβή των διαπροσωπικών επαφών και άλλες φορές τη θάλασσα, τη βροχή, το ηλιοβασίλεμα και τη χλωρίδα.

Στο «Μαύρο, μελί και στάρι», ο συγγραφέας έχει συμπεριλάβει και το ερωτικό δράμα “Ο Αλέξανδρος και η Αμαζόνα”, που αποτελεί μια ξεχωριστή ματιά στην ερωτική ζωή του μεγάλου Στρατηλάτη, βασισμένη στα στοιχεία και τις καταγραφές που άφησαν πίσω τους ιστορικοί όπως ο Διόδωρος και ο Στράβων.

Το «Μαύρο, μελί και στάρι…», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μπαρμπουνάκης.

Ο Λάζαρος Λαζάρου, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βέροια το 1975.

Έχει σπουδάσει δημοσιογραφία, εγκληματολογία και management - marketing.

Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας – Θράκης.

Έχει εργαστεί ως συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης και ειδήσεων, σε

εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς.

Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως διευθυντής ειδήσεων στον περιφερειακό σταθμό της

Κεντρικής Μακεδονίας «Εγνατία Τηλεόραση», του οποίου παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο

Ειδήσεων, ενώ ταυτόχρονα, παρουσιάζει καθημερινή ραδιοφωνική ενημερωτική εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό Flash 99,4.

Είναι βραβευμένος, από την Παμμακεδονική Ένωση Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, για τη

συνδρομή του στον αγώνα για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας των Σκοπίων.

Είναι καθηγητής δημοσιογραφίας σε ιδιωτικές σχολές.

Αγαπημένη του ενασχόληση αποτελεί το ελεύθερο γράψιμο και η ποίηση, όπου και

αφιερώνει μεγάλο μέρος του διαθέσιμου χρόνου του.

Βιβλιοπαρουσίαση: "Το Τέλος της Αισθητικής; Τεχνομηδενισμός και Σύγχρονη Τέχνη" του Δημοσθένη Δαββέτα, εκδόσεις Νίκας

Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας και οι Εκδόσεις Νίκας σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Δημοσθένη Δαββέτα με τίτλο: "Το Τέλος της Αισθητικής; Τεχνομηδενισμός και Σύγχρονη Τέχνη".

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Πέλλας και θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου, στις 6μμ στη Βόρεια Αίθουσα Πνευματικού Κέντρου Γιαννιτσών.

Για το βιβλίο μιλά ο Δημοσθένης Δαββέτας, Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός, γεωπολιτικός αναλυτής.

Η παρουσία σας θα μάς τιμήσει ιδιαίτερα.

Από το οπισθόφυλλο:

Τι είναι η Μοντέρνα και τι η Σύγχρονη Τέχνη; Πώς η προσωκρατική φιλοσοφία επηρεάζει τις σύγχρονες εικαστικές εκφράσεις (installations, performances) και συναντιέται με τον Νίτσε; με την Αγορά να κυριαρχεί πλέον στον εικαστικό χώρο και τα ίδια τα έργα Τέχνης να μετατρέπονται σε «προϊόντα» μήπως τίθεται το ζήτημα του τέλος της Τέχνης, του Τεχνομηδενισμού;

Εκεί, λοιπόν, που η παράδοση στο χώρο της Τέχνης συναντά την καινοτομία, η Αισθητική Φιλοσοφία έρχεται να δώσει απαντήσεις σε πλήθος ερωτημάτων με τρόπο απλό και κατανοητό. Η Αισθητική, όρος-κλειδί στο έργο του κ. Δαββέτα, αναλύεται και προσεγγίζεται από τον συγγραφέα με έναν μοναδικό τρόπο που την καθιστά σημείο αναφοράς στην καθημερινότητά μας.

Ιστοσελίδα συγγραφέα: http://davvetas.blogspot.com  

Βιβλιοπαρουσίαση: "Αννούλα" της Νάνσυς Καλφούδη

 

Απόηχος - "Σπύρος Μουστακλής - Ένας Ελεύθερος Πολιορκημένος" στα Γιαννιτσά, 3-12-22

 

Είναι φορές που η παρουσίαση ενός σπουδαίου βιβλίου ξεκινά πολύ πριν εισέλθουμε στην αίθουσα. Ξεκινά από την ανθρώπινη επαφή. Το αντάμωμα των γενεών. Το ζωντάνεμα των αναμνήσεων, της ιστορίας και της διδαχής της. Όταν έρχεσαι κοντά με τον άνθρωπο, τότε κατανοείς το βίωμα και ενισχύεις τη θέση που επέλεξες τόσα χρόνια να κρατήσεις απέναντι στην ιστορία: να υμνείς τους αγωνιστές της δημοκρατίας. Να υμνείς τους αντιστασιακούς. Να κρατάς ζωντανή τη μνήμη και τη θυσία τους, καθώς και τη σημασία που αυτή έχει ακόμη και σήμερα.

Η πόλη μας τις τελευταίες δύο μέρες φιλοξένησε τη Χριστίνα Δημητρακάκη – Μουστακλή και τη Ναταλία Μουστακλή, τη γυναίκα και την κόρη του Σπύρου Μουστακλή, τον Δημήτρη Αλευρομάγειρο, Αντιστράτηγο Ε.Α., Επίτιμο Αρχηγό Στρατού, τον Γιώργο Λιάνη, δημοσιογράφο και πρώην Υπουργό, καθώς και φίλους της οικογένειας Μουστακλή. Στην βιβλιοπαρουσίαση ήταν παρούσα και Καίτη Τσαρουχά, κόρη του Γεωργίου Τσαρουχά που δολοφονήθηκε άγρια από τη Χούντα το 1968.

Ζωντάνεψαν μνήμες, σμίξαν ιστορικά γεγονότα, επιβεβαιώθηκε η ανάγκη να είμαστε μονίμως ξάγρυπνοι απέναντι στο θηρίο.
Ο Σπύρος Μουστακλής βασανίστηκε άγρια από τη Χούντα, όμως δε μίλησε. Και γι’ αυτό η βασανιστές του τού στέρησαν τη φωνή για το υπόλοιπο της ζωή του. Αυτήν την πνιγμένη φωνή του, η γυναίκα του Χριστίνα Δημητρακάκη – Μουστακλή την έκανε κραυγή μέσα από το 750 σελίδων βιβλίο της βιογραφίας του, που παράλληλα εξιστορεί τα γεγονότα της περιόδου της 7ετίας.

Στην κηδεία του Σπύρου Μουστακλή, το 1986, παρέστη κι ένας συντοπίτης μας από την Άψαλο, ο οποίος ταξίδεψε με μία χούφτα χώμα σε μία σακούλα για να το ρίξει στον τάφο του ήρωα Μουστακλή. Ανεξήγητο πώς εισήλθε μέσα στη Μητρόπολη Αθηνών και  στάθηκε δίπλα στα πολιτικά πρόσωπα της εποχής. Η Χριστίνα Μουστακλή, 36 χρόνια μετά, θυμάται. Με κάθε λεπτομέρεια. Όλα τα γεγονότα, τα ονόματα, τις ημερομηνίες και με συγκίνηση μας ανέφερε πως στον τάφο του ήρωα Μουστακλή υπάρχει μία χούφτα χώμα απ’ την Πέλλα.

Στην παρουσίαση του βιβλίου «Σπύρος Μουστακλής – Ένας Ελεύθερος Πολιορκημένος» από τις εκδόσεις «λειμών», που πραγματοποιήθηκε στις 3-12-22 στα Γιαννιτσά, ο Γιώργος Λιάνης ανέφερε πως το βιβλίο προτάθηκε από τον Προκόπη Παυλόπουλο, πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να βραβευτεί ως η καλύτερη βιογραφία που αφορά την εν  λόγω περίοδο. Το αρχείο που κράτησε η Χριστίνα Δημητρακάκη – Μουστακλή είναι τεράστιο. Η προεργασία για το βιβλίο κράτησε 20 ολόκληρα χρόνια. Το βιβλίο παραδίδεται στον ελληνικό λαό για να κρατήσει ζωντανές τις μνήμες. Είναι ο μόνος τρόπος να μην επιτρέψουμε στην ιστορία να επαναληφθεί.

Την παρουσίαση έκλεισε θαυμάσια και εύστοχα η Άννα Μαρία Σαββίδου, που συντόνισε την εκδήλωση,  με τους στίχους του Ρίτσου από τις γειτονιές του κόσμου:

Να λείπεις –δεν είναι τίποτα να λείπεις.
Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,
θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα
που γι’ αυτά έχεις λείψει,
θα ‘σαι για πάντα
μέσα σ’ όλο τον κόσμο.

 

Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τις επιχειρήσεις:  ΔΕΡΑΣ κοτόπουλα, Μπαρμπαγιάννης κοτόπουλα και το Κτήμα Λίγας για όσα προσέφεραν για τον μπουφέ που ακολούθησε την παρουσίαση του βιβλίου στο cafe Prestige.

«Γάμος στις φλόγες» του Δημήτρη Βλαχοπάνου - Ο απόηχος της παρουσίασης στα Γιαννιτσά

Ο καλύτερος τρόπος να διδάξεις ιστορία είναι οι προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που η ζωή τους διαδραματίστηκε μέσα στο πλαίσιο των ιστορικών γεγονότων. Την ιστορία του «ελληνικού ματωμένου γάμου», που έλαβε χώρα στο Κομμένο Άρτας, μας την έκανε γνωστή η πολυτάλαντη Βούλα Αργυράκη, η οποία προσάρμοσε το κείμενο του πρώτου βιβλίου του Δημήτρη Βλαχοπάνου, ώστε να μπορεί να το παρουσιάσει μέσα από ένα μονόλογο, όπου η ίδια, στη θέση πλέον της ηθοποιού, ανέλαβε διαδοχικά το ρόλο της αφηγήτριας, του πατέρα, της νύφης, του μικρού αδερφού της Αλέξανδρου και κατάφερε να παρασύρει το κοινό στο αιματηρό σκηνικό της δολοφονίας των κατοίκων του Κομμένου Άρτας, αμέσως μόλις τελείωσε το γλέντι του γάμου της Αλεξάνδρας.

Μερικές μέρες πριν, Παρασκευή 21-10-22, πραγματοποιήθηκε στο café Prestige η παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Βλαχοπάνου «γάμος στις φλόγες». Η Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας Μαρία Ξανθοπούλου ανέλαβε τον χαιρετισμό και το συντονισμό της εκδήλωσης. Μουσικά έντυσαν την εκδήλωση η Μαρία Ξανθοπούλου και η Δέσποινα Κανελλιάδου. 

Στο κλίμα των γεγονότων μας εισήγαγε απόσπασμα από μια σύνθεση ντοκουμέντων που προβλήθηκαν, μεταξύ άλλων, και στην εκπομπή «Αληθινά Σενάρια», του εκ Γιαννιτσών δημοσιογράφου Νίκου Ασλανίδη. Αμέσως μετά, η Βούλα Αργυράκη ενίσχυσε τη φόρτιση των γεγονότων διαβάζοντας αποσπάσματα με την ιδιαίτερη θεατρική της απόδοση.

Για το βιβλίο πήρε πρώτη το λόγο η εκπαιδευτικός Κάκια Παυλίδου. Βιβλία όπως ο «γάμος στις φλόγες» του Δημήτρη Βλαχοπάνου, σημείωσε, έρχονται να συμπληρώσουν την ιστορική βιβλιογραφία. Ο συγγραφέας με μία γλώσσα απλή και περιεκτική οδηγεί τον αναγνώστη σε σκηνικά καθημερινότητας στην επαρχία της κατοχής. Από την αρχή της αφήγησης δημιουργείται η αντίθεση ανάμεσα στο γκρίζο τοπίο της κατοχής και στην πολυχρωμία των συναισθημάτων που συνοδεύουν έναν γάμο. Φυσικά, οι αποχρώσεις της χαράς νοθεύονται σε μεγάλο βαθμό από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.  

Με αφορμή το κυρίαρχο γεγονός του γάμου της Αλεξάνδρας με τον Θεοχάρη, η αφήγηση ξετυλίγεται και περιγράφει την αλληλεπίδραση των ανταρτών με τα χωριά και τη σχέση που επικρατούσε μεταξύ των ανταρτών του Ζέρβα που δέχονταν οικονομική ενίσχυση από τους Βρετανούς και των ανταρτών του ΕΑΜ.  Οι αντάρτες του ΕΑΜ ζητούν προμήθειες από το χωριό. Το χωριό αρνείται και προσπαθεί να κερδίσει χρόνο. Ο πρόεδρος του χωριού, που είναι σε συνεννόηση με τους αντάρτες του Ζέρβα, ζητά προστασία, ώστε να διώξουν τους αντάρτες του ΕΑΜ. Ακολουθεί μία συνάντηση εκπροσώπων ανταρτών από τις δύο ομάδες, που λαμβάνει χώρα στην πλατεία του χωριού. Για κακή τύχη ένα γερμανικό τζιπ βρίσκεται στην περιοχή, ενώ τα όπλα των ανταρτών ήταν σε κοινή θέα. Προκαλείται ένα ντόμινο φόβου για αντίποινα των Γερμανών. Η ηρεμία -η κατοχική ηρεμία- του χωριού διαταράσσεται. 

Οι ζωντανοί διάλογοι μεταξύ των χωριανών ενισχύουν τις εικόνες που δημιουργεί ο αναγνώστης απ’ το σκηνικό στο καφενείο, όπου ακούγονται διάφορες απόψεις. Άλλες που ενισχύουν το φόβο και άλλες που επιχειρούν να καθησυχάσουν το κοινό αίσθημα. Ο δικηγόρος Θεόφιλος, σε μία προσπάθεια να ηρεμήσει τους συγχωριανούς του, αναφέρει: «Σημασία έχει να καθόμαστε ήσυχοι και να μην προκαλούμε. Εμείς εδώ κάτω είμαστε φιλήσυχοι άνθρωποι, γι’ αυτό δε διατρέχουμε κανέναν απολύτως κίνδυνο.»

Είναι χαρακτηριστική η στάση των κατοίκων του Κομμένου. Η αγωνία τους να διασφαλίσουν την ηρεμία του χωριού και την ίδια τους τη ζωή. Η προσπάθειά τους να μείνουν ήσυχοι, αθόρυβοι και αόρατοι μπροστά στη λύσσα των Γερμανών.

Αναπόσπαστο στοιχείο της δύσκολης πραγματικότητας η στροφή των ανθρώπων στο θεό, πάνω στον οποίο εναποθέτουν τις ελπίδες για αίσια έκβαση των γεγονότων, που οι ίδιοι δεν μπορούν να ελέγξουν. «Πλησιάζει δεκαπενταύγουστος. Δε θα γίνει κακό στη γιορτή της Παναγιάς. Θα έχουμε γάμο, θα σεβαστούν το μυστήριο οι Γερμανοί». Πεποιθήσεις που βασίζονται μόνο στην πίστη του ανθρώπου και όχι στην πραγματικότητα των προθέσεων των Γερμανών, που ήδη ρημάζουν, καίνε, σφαγιάζουν χωριά.

Το μεγάλο γεγονός παύει να είναι ο γάμος και γίνεται η θηριωδία που τον ακολούθησε.

«Για τους Γερμανούς υπήρξε μία επιτυχής επιχείρηση κατά των συμμοριτών του Κομμένου και οι κάτοικοι του χωριού τιμωρήθηκαν σκληρά που συνεργάστηκαν μαζί τους και τους παρείχαν κάθε είδους διευκολύνσεις για να πλήξουν τη Γερμανία και τον Φύρερ».

Βιβλία όπως ο «γάμος στις φλόγες» θα πρέπει να διδάσκονται στο σχολείο. Θα πρέπει να συνδυάζονται με την τέχνη που διευκολύνει τα παιδιά να αφομοιώσουν τις αλήθειες της Ιστορίας και να μη λησμονήσουν. Γιατί, αν λησμονήσουν, θα αναγκαστούν να ξαναζήσουν ίδιους εφιάλτες.

Παίρνοντας στη συνέχεια το λόγο ο δημοσιογράφος Νίκος Ασλανίδης, συμπλήρωσε δίνοντας προεκτάσεις της αξίας βιβλίων όπως ο «γάμος στις φλόγες». Διάβασε αποσπάσματα του βιβλίου και, με αφορμή γεγονότα εσωτερικής διαμάχης, εστίασε στη διχόνοια, που καθώς διασχίζει την Ιστορία της Ελλάδας, αναφέρεται ως η θεά των Ελλήνων. Τόνισε το ρόλο των Γερμανών. Τις εγκληματικές δολοφονίες κατά των αμάχων. Η Ελλάδα μέτρησε περίπου 600 χιλιάδες νεκρούς επί κατοχής. Σχεδόν οι μισοί πέθαναν  από το λιμό. 35 χιλιάδες στρατιώτες έπεσαν στα πεδία μάχης και οι υπόλοιποι -άμαχος πληθυσμός, γυναίκες, παιδιά, βρέφη- σφαγιάστηκαν, πυροβολήθηκαν, κάηκαν ζωντανοί. Τέθηκε το ερώτημα που οφείλει να μας προβληματίσει όλους: πώς γίνεται η Χρυσή Αυγή, ένα κόμμα νεοναζισμού, να λαμβάνει έστω και μία ψήφο σε μαρτυρικά χωριά όπως το Κομμένο Άρτας;

Τέλος, ο λόγος δόθηκε στον συγγραφέα, που τόνισε την αξία της μνήμης και ανέδειξε την τακτική των Γερμανών. Αρχικά τους νεκρούς τους ανέφεραν ως «κατοίκους του Κομμένου». Αντιλαμβανόμενοι πως αυτό μπορεί να στραφεί εναντίον τους, τους χαρακτήρισαν ως ληστοσυμμορίτες. Οι Γερμανοί ξεπέρασαν την αγριότητα του πολέμου που φέρνει αντιμέτωπους μέχρι θανάτου τους αντίπαλους στρατιώτες και επιδόθηκαν σε θηριωδίες απέναντι στον άμαχο πληθυσμό.

Ο Δημήτρης Βλαχοπάνος, που έχει καταγράψει κι άλλες μαρτυρικές ιστορίες, αφηγήθηκε λεπτομέρειες για πώς ξεκληρίστηκαν οικογένειες και χωριά και πώς οι επιζήσαντες κουβαλούσαν στην ψυχή τους το δράμα και μετρούσαν νεκρούς. Στο ερώτημα «γιατί οι Γερμανοί έκαιγαν ζωντανούς τους ανθρώπους» η μόνη απάντηση ήταν πως οι ναζί στρατιώτες απολάμβαναν τις κτηνωδίες και τον άγριο θάνατο που σκορπούσαν. Σήμερα, ο μέσος Γερμανός δε γνωρίζει γιατί δεν το διδάσκεται πως ο πρόγονός του προέβη σ’ αυτές τις θηριωδίες. Στο τραγικό γεγονός της δολοφονίας των κατοίκων του Κομμένου, ο αξιοθρήνητος δεν είναι ο νεκρός, ούτε αυτός που γλίτωσε. Είναι ο γερμανός στρατιώτης, που ασυγκίνητος έσπειρε το θάνατο. Που πάτησε τη σκανδάλη απέναντι στον άμαχο πληθυσμό. Οι Γερμανοί χρωστούν στην Ελλάδα. Φυσικά επέστρεψαν στο Κομμένο, όπως και σε άλλα μαρτυρικά χωριά. Έφτιαξαν στοιχειώδη έργα ως ανταμοιβή για τις καταστροφές και το θάνατο που έσπειραν. Οι αποζημιώσεις της Γερμανίας προς την Ελλάδα εκκρεμούν.

Ο μόνος τρόπος να δικαιωθούν οι νεκροί είναι η διάδοση της Ιστορίας. Όχι μόνο της καταγραφής των ιστορικών γεγονότων, μα η καταγραφή και η διάδοση των προσωπικών ιστοριών των κατοίκων της κάθε περιοχής. Ώστε η μνήμη να μείνει νωπή και να μην επαναληφθούν τα γεγονότα.

Ευχαριστούμε τον Δημήτρη Βλαχοπάνο που έδωσε την αφορμή να θυμηθούμε πως δεν πρέπει να ξεχνάμε Η λήθη είναι ένας ακόμη θάνατος.

 

Βιβλιοπαρουσίαση: "Γάμος στις φλόγες" του Δημήτρη Βλαχοπάνου

 

Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας παρουσιάζει το μυθιστόρημα του Δημήτρη Βλαχοπάνου με τον τίτλο «Γάμος στις φλόγες». Το μυθιστόρημα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «24 γράμματα» και αφηγείται τη συγκλονιστική ιστορία της νύφης του Κομμένου Αλεξάνδρας, την οποία δολοφόνησαν οι ναζί στρατιώτες της 1^ης μεραρχίας ορεινών καταδρομών της Βέρμαχτ τη μέρα του γάμου της μαζί με τον γαμπρό Θεοχάρη, τα έξι από τα οχτώ αδέρφια της, τους γονείς της και 25 συγγενείς των νεόνυμφων. Την ίδια μέρα (Δευτέρα 16 Αυγούστου 1943) οι Γερμανοί ισοπέδωσαν το χωριό Κομμένο της Άρτας και δολοφόνησαν 317 κατοίκους, μεταξύ των οποίων 36 βρέφη και νήπια.

 

Η παρουσίαση θα γίνει την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2022 και ώρα 7.00 το απόγευμα στο καφέ prestige, Πλαστήρα 35 στα Γιαννιτσά.

 

Για το βιβλίο και τον συγγραφέα θα μιλήσουν ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Νίκος Ασλανίδης, η θεατρική συγγραφέας και ηθοποιός Βούλα Αργυράκη και η εκπαιδευτικός Κάκια Παυλίδου. Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν με μουσική και τραγούδι η Δέσποινα Κανελλιάδου (πλήκτρα, φωνή) και ο Μάκης Διμελής (κιθάρα, φωνή).

Θα προλογίσει και θα συντονίσει η πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας Μαρία Ξανθόπουλου.  

Βιβλιοπαρουσίαση: "Ανδρείος - Ο τελευταίος Μακεδόνας" του Γιώργου Λαζαρίδη & του Ανδρέα Σιδηρόπουλου

 

Βιβλιοπαρουσίαση 1821

 Η Ποίηση ταξιδεύει στον χώρο και στον χρόνο.

Ραντεβού στις 20 Οκτωβρίου στο cafe Prestige (Πλαστήρα 35 - Γιαννιτσά)

Βιβλιοπαρουσίαση "Λύκοι στην Πόλη" της Άννας Μικροπούλου

 

 

 

Είναι σπουδαίο να επιστρέφεις. Πέρασε 1,5 χρόνος πανδημίας και απραξίας. Είμαστε ακόμη εδώ και επιστρέφουμε στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης μας με την παρουσίαση ενός βιβλίου που....... επιστρέφει σε στιγμές που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Στιγμές που πονάνε και όμως μόνο όταν τις θυμάσαι αυξάνεις τις πιθανότητες να μην επαναληφθούν.

Με χαρά και συγκίνηση ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας και η ΔΗ.Κ.Ε.Π.Α. Πέλλας παρουσιάζουν το βιβλίο της Άννας Μικροπούλου "Λύκοι στην Πόλη" από τις εκδόσεις ΕΛΚΥΣΤΗΣ.

Η παρουσίαση θα γίνει την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2021, στις 7μμ, στο Ανοιχτό Θέατρο Γιαννιτσών, τηρώντας τα μέτρα Covid.

Μία γεύση επιστροφής:

14 Σεπτεμβρίου 1944: ένα ομαδικό έγκλημα συντελείται στην πόλη των Γιαννιτσών. 120 περίπου αθώοι άνθρωποι συγκεντρώνονται από ταγματασφαλίτες στο 1ο δημοτικό σχολείο, υπό την απειλή των όπλων διατάσσονται να σκάψουν τον τάφο τους, εκτελούνται άγρια και θάβονται ομαδικά. Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο σε αυτούς τους ανθρώπους. Περιέχει 15 ιστορίες, στις οποίες, μέσα από αναδρομές στο παρελθόν, οι πρωταγωνιστές, θύματα και θύτες, αφηγούνται το πώς βίωσαν τη σφαγή, καθώς και την επίδραση που αυτή είχε πάνω στις ζωές τους και στην πόλη, στα χρόνια που ακολούθησαν.

 

 

 

 

Βιβλιοπαρουσίαση: "ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ" του Βασίλη Γκουτζαμάνη

Απόηχος παρουσίασης του ββλίου "Κυματισμοί Ψυχής" της Ελένης Δανανά

Την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου του Ν. Πέλλας είχε την χαρά να φιλοξενήσει στο Prestige cafe τη συλλογή σκέψεων Ελένης Δανανά με τίτλο : «Κυματισμοί ψυχής» από τις εκδόσεις Πηγή.

Η παρουσίαση ξεκίνησε με ένα σύντομο χαιρετισμό από την πρόεδρο του Συλλόγου κ. Αικατερίνη Μαυρογονάτου , η οποία αφού καλωσόρισε τους παρευρισκόμενους , μεταξύ άλλων είπε :… "Κάθε άνθρωπος αλλά συγκεκριμένα εδώ μέσα καθένας από μας αντιλαμβάνεται διαφορετικά το κύμα της ψυχής του .. ζει με άλλη ζέση τον θυμό το μίσος τον έρωτα την αγάπη .. μα δεν παύει- σε όποια ένταση κι αν το κάνει αυτό -να πάλετται .
Δηλαδή να ζει …
Σε ένα κόσμο που οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να δίνονται και να δίνουν .. σε ένα κόσμο που οι άνθρωποι έχουν κλειστεί ερμητικά στους εαυτούς τους και φοβούνται να νιώσουν .. να παραδοθούν .. και γιατί όχι και να συντριβούν… παρεμβάλλεται η ποίηση .. και με έναν τρυφερό, ήρεμο και ταπεινό κυματισμό λόγων έρχεται να ξεσηκώσει και να ξυπνήσει από μέσα μας όλα όσα αφήνουμε από φόβο να κοιμούνται . .. και να καταφέρουμε να ξεδιπλωθούμε και να ζήσουμε με όλη μας την αλήθεια Εαυτού".

Στη συνέχεια ο λόγος δόθηκε στην κ. Κάκια Παυλίδου που μιλώντας για το βιβλίο είπε: …«Οι κυματισμοί Ψυχής» της Ελένης Δανανά, είναι ένα πολύτιμο εργαλείο. Μην φανταστείτε πως παίρνοντάς το στα χέρια σας θα λειτουργήσει μαγικά δίνοντας λύσεις. Η ανάγνωση ενός βιβλίου είναι αλληλεπίδραση. Για να ενεργοποιήσουν τα φίλτρα τους οι λέξεις, ο αναγνώστης οφείλει να τους μεταγγίσει δύναμη.
Η Ελένη έρχεται να τοποθετήσει καθρέφτες μπροστά μας, γύρω και μέσα μας και να ρίξει φως σε σκιερές γωνιές του Εαυτού μας. Αν θα αναγνωρίσουμε το είδωλό μας στον καθρέφτη, αν θα σκύψουμε κοντά στην ρωγμή, αν θα μελετήσουμε την σκοτεινή μας πλευρά είναι αποκλειστικά στο χέρι μας.
Ο λόγος της είναι ποιητικός, αλληγορικός, κωδικοποιημένος και αγγίζει τα όρια φιλοσοφικής συζήτησης του Εγώ με το Είναι.
Μικρά κείμενα, όπως σε μικρές δόσεις χορηγείται ένα ισχυρό φάρμακο. Οι αναφορές της θυμίζουν ένα πάντρεμα των λόγων του Osho και του Πολεμιστή του Φωτός, του Κοέλιο…
… Το πιο δύσκολο εγχείρημα είναι να κάνουμε παύσεις πάνω στις λέξεις, στις φράσεις και να ζητάμε από τον εαυτό μας να τις μεταφράσει στη δική του διάλεκτο. Το πιο δύσκολο είναι να ξεκινήσουμε, με αφορμή το βιβλίο, έναν διάλογο με τον εαυτό μας. Να τον ακούσουμε και να μάς ακούσει. Να καταγράψουμε τις επιθυμίες, τις επιδιώξεις και τις ανάγκες του. Να συζητήσουμε τα οράματά του για το μέλλον, την ώρα που έχουμε ήδη συνειδητοποιήσει πως η Ζωή δεν προβάλλεται στο μέλλον, μα στον Ενεστώτα που τώρα διασχίζουμε.
Είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε τον Εαυτό μας…; Εκείνο το εσωτερικό παιδί που κατοικεί μέσα μας…;»
Ακολούθησε προβολή βίντεο της κ. Κάκιας Παυλίδου με ένα από τα κείμενα του βιβλίου , το εσωτερικό παιδί.

Η κ. Maria Xanthopoulou και η κ. Βασιλική Δελιτζάκη με ένα μοναδικό τρόπο μας μετέφεραν στον εσωτερικό κόσμο της Ελένης Δανανά διαβάζοντας κείμενα από το βιβλίο της και τις ευχαριστούμε πολύ γι αυτό . Ευχαριστούμε επίσης την κ. Ξανθοπούλου για τις τριανταφυλλένιες δημιουργίες της που έδωσαν έναν ανοιξιάτικο και ακόμα πιο αισιόδοξο τόνο στην ατμόσφαιρα.
Η ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια κ. Άννα Νανούδη προσέγγισε το βιβλίο από την δική της σκοπιά και τόνισε πόσο πολύ ακόμα και γι αυτήν οι κυματισμοί ψυχής λειτούργησαν θετικά , πόσο μάλλον θα λειτουργήσουν θετικά για όλους όσους βλέπουν την σκοτεινή πλευρά της ζωής. Την ευχαριστούμε που παρά το φόρτο εργασίας της δέχτηκε με χαρά να συμμετέχει στην εκδήλωσή μας.
Τέλος το λόγο πήρε η κ.Ελένη Δανανά που περιέγραψε την δική της προσωπική στιγμή που ήταν και η καθοριστική για να γράψει αυτά τα κείμενα και να τα μεταφέρει σε μια συλλογή έτσι ώστε να γίνουν οι σκέψεις της βοηθοί και άλλων ανθρώπων.

Ακολούθησε διαλογική συζήτηση μεταξύ των παρευρισκομένων μέσα σε ένα κλίμα αισιοδοξίας για την ζωή ακόμα κι όταν αυτή φαίνεται πως μας φέρεται άσχημα.
Όλα όσα μας συμβαίνουν, ακόμα και τα άσχημα, είναι ευκαιρίες για ψυχική εξέλιξη και μόνο.
Οι κυματισμοί ψυχής είναι προσωπική υπόθεση του καθενός να τους διαχειριστεί για προσωπικό του όφελος.
Ευχαριστούμε την κ. Moira Triantafyllou για το συντονισμό της εκδήλωσης και την κ. Μαρια Ποπκιωση για την όλη διοργάνωση της εκδήλωσης.

Βιβλιοπαρουσίαση: "Κυματισμοί Ψυχής" της Ελένης Δανανά

Απόηχος παρουσίασης του μυθιστορήματος της Φανής Κεχαγιά "Ήθελα μόνο να με αγαπήσεις"

Την  Παρασκευή 29 Νοεμβρίου στο Prestige cafe είχαμε την χαρά να γνωρίσουμε ακόμα μία συγγραφέα  την Φανή Κεχαγιά που με  το μυθιστόρημά της  με τίτλο «Ήθελα μόνο να με αγαπήσεις» από τις  εκδόσεις έξι  μας ταξίδεψε   στην  ιστορία ενός έρωτα εκρηκτικού, παθιασμένου, ολοκληρωτικού, που έμελλε να σημαδέψει την ύπαρξή δυο ανθρώπων.

Με αφορμή την εισαγωγή του μυθιστορήματος που αναφέρεται σε  «ένα  μπουκάλι που σπάει με θόρυβο και τέσσερα φύλλα χαρτιού που  ανασαίνουν ελεύθερα μετά από τον εγκλεισμό στη φυλακή τους» ο Σύλλογος μας  προσφέρει το πρόγραμμα της  εκδήλωσης μέσα σε μπουκαλάκια με ζωγραφισμένη θάλασσα.
Η παρουσίαση ξεκινά μελωδικά με τον Νίκο Κανελλιάδη και την Δέσποινα Κανελλιάδου Η επιλογή των τραγουδιών ήταν μοναδική   και τους ευχαριστούμε πολύ για την χαρά που μας έδωσαν και το κλίμα που δημιούργησαν με τα διαχρονικά τραγούδια που επέλεξαν να ντύσουν τη βραδιά .
Στη συνέχεια η πρόεδρος του Συλλόγου κ. Αικατερίνη Μαυρογονάτου στο σύντομο χαιρετισμό της μεταξύ άλλων είπε: «Δεν κατάφερα να διαβάσω περισσότερα  πέραν των εισαγωγικών  περιγραφών κι έμεινα σε εκείνο το μπουκαλάκι  που στέκει  στην επιφάνεια της θάλασσας .. μιας κάποιας θάλασσας .. ίσως της δικής μας θάλασσας .. και που περιμένει παραλήπτη να ανοίξει το μήνυμα που κρύβει .. ένα μήνυμα κρυπτογραφημένο που μόνο οι συμβατές ψυχές  μπορούν να αποκωδικοποιήσουν..
Κι ύστερα ο Ερωτόκριτος και ο αγαπημένος Βιντζέντζος Κορνάρος που  με το δικό του τρόπο υμνεί  έναν  έρωτα…κυνηγημένο  αλλά  ωστόσο αληθινό … κι  η Φανή στο μυθιστόρημά της  υμνεί τον Ερωτόκριτο
Θέλω να πιστεύω πως απόψε  θα βρούμε όλοι   μέσα από την γνωριμία του μυθιστορήματος αλλά  και της  Φανής    παραλήπτη στα  δικά μας  μπουκαλάκια που κάποτε σε  στιγμές  αδιεξόδου  ρίξαμε σε μια  θάλασσα…  είτε πραγματικά…   είτε νοερά…

Γιατί στην ουσία εκεί που καταλήγει κάθε ειλικρινής άνθρωπος είναι ότι για να ζητά την αγάπη του άλλου θα πρέπει να είναι έτοιμος πρώτα από όλα να αγαπήσει, αρχικά τον εαυτό του και στη συνέχεια τους άλλους.»

Η αντιπρόεδρος του Συλλόγου κ. Moira Triantafyllou εκτός του συντονισμού της βραδιάς,  που κάθε φορά συντονίζοντας  καταφέρνει  να  δημιουργεί  μια πολύ ζεστή ατμόσφαιρα , μας πρόσφερε και  δύο βίντεο με αποσπάσματα  από το βιβλίο  ντυμένα τόσο εύστοχα με μουσική  και εικόνα . Την ευχαριστούμε πολύ γι αυτό.

Το βιβλίο της Φανής  Κεχαγιά παρουσίασε η κ. Stella Danavasili εμβαθύνοντας στο κείμενο αλλά και στο ύφος γραφής της συγγραφέα με έναν τρόπο  τόσο  λεπτομερή  που ακόμα και χωρίς κανείς να το έχει διαβάσει  του είναι ήδη γνώριμο. Την ευχαριστούμε  πολύ για τον χρόνο που διέθεσε γι αυτή την παρουσίαση.

Στη διάρκεια της παρουσίασης  ακούστηκαν αποσπάσματα από το μυθιστόρημα με την μοναδική φωνή της κ. Maria Xanthopoulou που κι αυτή την ευχαριστούμε.
Η βραδιά έκλεισε με την Φανή Κεχαγιά να παίρνει τον λόγο.
Ένας λόγος λιτός, βαθιά ανθρώπινος και φιλικός .

Την ευχαριστούμε για τα δώρα που πρόσφερε στον Σύλλογο και  της  ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο της.
Το βιβλίο  της  Φανής Κεχαγιά  σε λίγες μέρες θα βρίσκεται  στην Δανειστική Βιβλιοθήκη Γιαννιτσών καθώς ο Σύλλογος μας μετά από κάθε παρουσίαση προσφέρει το βιβλίο εκεί έτσι ώστε όλοι όσοι θέλουν να μπορούν να γίνονται κοινωνοί  όσων παρουσιάζουμε.