Δυτικά της Εδέμ - Γ. Σαμαρτζίδης - 3ο Βραβείο Βαφοπούλειο

Στις 23 Απριλίου 2013 ο Σύλλογος «Φίλοι του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου Δήμου Θεσσαλονίκης» απένειμε το Τρίτο Βραβείο του Διαγωνισμού Ποίησης για την επέτειο των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης )(1912-2012) στον Γ. Σαμαρτζίδη από τη Σκύδρα του Ν. Πέλλας για το Ποίημά του με τίτλο «Δυτικά της Εδέμ».

ΔΥΤΙΚΑ  ΤΗΣ ΕΔΕΜ

                                Σε μια αλάνα στρωματσάδα

                                κοιμηθήκανε τα βράδυα..

                                Δίχως φιλιά και χάδια.

                                Τότε στον μεγάλο σεισμό.

                                Μόνιασαν μονομιάς οι γειτόνησες

                                που δεν  ήταν κακούργες ,δολοφόνησες.

                                Τότε στη δυτική Θεσσαλονίκη..

                                Στη βαρυχειμωνιά το χιόνι ένα μέτρο.

                                Είχαμε,θυμάμαι ,γείτονα τον τυφλό Πέτρο.

                                Τότε στον Εύοσμο,στη Θεσσαλονίκη.

                                Δεν είχε στάλα  νερό,ούτε απάγωτη βρύση.

                                Η τουλούμπα της κυρά -Ελυσώς ,έδινε  λύση.

                                Εκεί στις φτωχογειτονιές με τις λάσπες.

                                Στις τρείς γέφυρες στον Δενροπόταμο

                                περνούσε από κάτω ένα βρωμοπόταμο.

                                Εκεί στη δυτική Θεσσαλονίκη. 

                                Τα Καλοκαίρια κουνούπια και ευωδίες,

                                με ανοχή των αρμόδιων, τις ευλογίες.

                                Σε αυτή τη γωνιά της Συμπρωτεύουσας.

                                Δυο δρόμους  παρακάτω υπήρχε εκκοκιστήριο.

                                Yπήρχαν κάποιοι εργάτες ,είχαν συλλαλητήριο.

                                Τότε στην Δυτική ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗ.

                                Εκεί δυτικά  της Εδέμ.-

                                          Ποίηση ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΜΑΡΤΖΙΔΗ

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Ποίησης - από τον Γιώργο Σαμαρτζίδη

           

   Παντού σ΄όλο τον κόσμο η  21 Μαρτίου κάθε χρόνο ,έχει καθιερωθεί σαν  ημέρα

 της Ποίησης. . ΄Ετσι για να τιμηθεί αυτή η ημέρα,σ΄όλες  τις πόλεις  Αθήνα ,Θεσσαλονίκη,

 και αλλού, γίνονται εκδηλώσεις σε αίθουσες ,βιβλιοπωλεία,πνευματικά κέντρα.Εκεί γίνονται

 απαγγελίες ποιημάτων,συνοδευόμενες με μουσικές υποκρούσεις ή τραγούδια,ανάλογα με το περιεχόμενό τους.Δίνονται βραβεία και τιμητικές διακρίσεις.σε μεγάλους ποιητές.

 .Εδώ στον Νομό μας ,ο σύλλογος Φίλων του Βιβλίου ,τιμά  όχι μόνο την ημέρα

 αυτή την Ποίηση, αλλά όλο το χρόνο,με συνεχείς παρουσιάσεις έργων  ποιητών,είτε από

τον Νομό μας ,είτε από άλλους Νομούς.Σήμερα όμως έχει την  τιμητική της..Σήμερα  όμως

 είναι  η ημέρα ,που θα πρέπει να επισημάνουμε,την μεγάλη της προσφορά ,εν μέσω μεγάλης

οικονομικής και κοινωνικής αλλά ,προπαντώς ηθικής κρίσης. Η προσφορά της έγκειται στην

 επίδραση την ευεργητική  που έχει στην πεσμένη ψυχολογία των ανθρώπων, που δοκιμάζονται

 από τις κάθε είδους προκλήσεις, που τους δημιουργεί η σύγχρονη πραγματικότητα..

 Αυτή η ψυχολογική επίδραση είναι το αντίδοτο σε κάθε είδος αρνητικών συμπεριφορών, 'οπως

 είναι,απογοήτευση,στενοχώρια,θυμό,απόγνωση.΄Ετσι για να  γίνω πιο σαφής στον πιο πάνω

 ισχυρισμό μου ,θα πω μερικά παραδείγματα από το μακρινό και κοντινό μέλλον,που έχουν

 να κάνουν με το πόσο προσέφερε και προσφέρει η ποίηση σε άτομα και λαούς.

 Ο Ρήγας Φεραίος είπε: ''Καλύτερα μιας ώρας έλεύθερης ζωής, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά

 και φυλλακή''.Έτσι ξεσήκωσε ,αφύπνησε τις συνειδήσεις των σκλαβομένων λαών της Βαλκανικής

 και κυρίως των Ελλήνων, όταν ΄΄ ΄ όλα τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά΄΄,

  όπως έλεγε και ο Εθνικός μας ποιητής ο Διονύσιος Σολωμός.

 Και ένα ακόμη παράδειγμα::''Χαρές και πλούτη να χαθούν και τα βασίλεια και  όλα

 τίποτε δεν είναι,αν η ψυχή μένει στητή και ολόρθη'' κατά τον Σολωμόντα..

  Να γιατί πρέπει να τιμάμε την ποίηση και τους εργάτες της. Να γιατί πρέπει να την σεβόμαστε

και δεν πρέπει να την θεωρούμε ντεμοντέ. Να γιατί δεν πρέπει να θεωρούνται ''αλαφροίσκιωτοι,

ή ΄΄Λαπάδες ΄΄ κατά την έκφραση κάποιων.

  Κλείνοντας αυτό το άρθρο μου θα ήθελα να στείλλω τα χρόνια μου πολλά με υγεία αλλά

προπαντός γεμάτα δημιουργική φαντασία και έμπνευση ,σ΄όλες και όλους τους ποιητές ,επώνυμους

 και ανώνυμους,αναγνωρισμένους και μη ,τους απανταχού όλου του κόσμου. Και του χρόνου

 την ίδια ημέρα  με περισσότερα και καλύτερα ποιητικά έργα..Κλείνω με ένα  στίχο δικό μου:

 '' Θάναι περίσσιο το ψωμί πάνω στην Οικουμένη

 άν η φλόγα της λευτεριάς άσβεστη για πάντα μένει''

Γιώργος Σαμαρτζίδης

Αγγελοσημαδεμένη - Γιώργος Σαμαρτζίδης

Ένα φασκιωμένο μωρό

σε λίκνο μέσα κοιμάται

από ζωή δεν ξέρει

τίποτε αυτό δεν θυμάται.

Έχει δύο ματάκια όμορφα

δυο καστανά μαργαριτάρια,

τα μάγουλά του κόκκινα

δεν έχουν επάνω σημάδια.

Κι ένας άγγελος του Θεού

ένας πιστός υπηρέτης,

το΄δε κι ήρθε από ψηλά

της μάνας θερμός ικέτης.

Πήρε εντολή από επάνω

να΄ρθει να τ΄ακουμπήσει

κι ένα αποτύπωμα Θεϊκό

στο μωρό αυτό ν΄αφήσει.

Ήρθε ο άγγελος τ΄ουρανού

και άπλωσε τα φτερά του,

με μια κίνηση αστραπή

χάιδεψε τα μάγουλά του.

Το μωρό μεγάλωσε

κάποτε πήγε στα δέκα

κ΄έτσι αγγελοσημαδεμένο

έγινε πια γυναίκα.