Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ: Δημιουργώντας Εμπνευσμένοι από το Έργο του Μπρεχτ

Πρωτοποριακή συνεργασία του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας με Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με θέμα:

«Δημιουργώντας εμπνευσμένοι από το Έργο του Μπρεχτ»

Το γεύμα αυτό,

μαγειρεμένο στον πέτρινο φούρνο της Διαχρονικότητας,
σε ταψί που αρκεί να χορτάσει τον Νου της Ανθρωπότητας,
είναι γεύμα αλήθειας.

Δε θα σου προσφέρουμε μερίδα ολόκληρη.
Μια μικρή μπουκιά στην πείνα σου,
μια γουλιά στον καημό σου...

Πρέπει να σκάψεις μέσα στα κάρβουνα
για να κερδίσεις τη μερίδα της Ζωής σου,
για να αφομοιώσεις

όλα τα θρεπτικά συστατικά του γεύματος...

Μετά,

θα έρθω πάλι να σου θυμίσω
αυτό που αναφέρουν οι διατροφολόγοι:
"Είμαστε, ό,τι τρώμε"

Αυτόν τον καιρό,
εμείς σερβίρουμε στα παιδιά μας

μπουκιές από το Menu του Μπρεχτ...

Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας εδώ και 4 μήνες απηύθυνε κάλεσμα συνεργασίας σε Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού μας με θέμα «Δημιουργώντας εμπνευσμένοι από το Έργο του Μπρεχτ».  Αρκετά από τα σχολεία της περιοχής  μας ανταποκρίθηκαν  θετικά: Μουσικό Σχολείο Γιαννιτσών, 1^ο Δημοτικό Σχολείο Γιαννιτσών, Δημοτικό Σχολείο Πενταπλατάνου, 1^ο και 2^ο Γυμνάσιο Γιαννιτσών, 1^ο  και 2^ο ΓΕΛ Γιαννιτσών. Την Πέμπτη 18 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο Γιαννιτσών η  κεντρική εκδήλωση, όπου τον λόγο πήραν  οι μαθητές παρουσιάζοντας το Έργο τους.

Το πλαίσιο εργασιών βασίστηκε σε αναγνώσεις και σχολιασμούς κειμένων του Μπρεχτ και σε άμεση σύνδεση της αλληγορίας των κειμένων, που επιλέχθηκαν, με την σύγχρονη κοινωνία μας. Επιβεβαιώθηκε η διαχρονικότητα του Έργου του Μπρεχτ.

Λένε πως ο Μπρεχτ είναι δύσκολος για τα παιδιά. Λέμε πως η εξαθλίωση είναι δύσκολη για τα παιδιά, η φτώχεια, ο ρατσισμός  και η εκμετάλλευση. Ο Μπρεχτ είναι εύκολος για τα παιδιά, γιατί μιλά ανοιχτά και με ειλικρίνεια. Γιατί μιλά για ζωή, δικαίωμα, αγώνα κι όνειρο. Το Σήμερα είναι δύσκολο για τα παιδιά, γιατί ύπουλα χτυπά το θεμέλιο των Ονείρων, που επίμονα θέλουν να γίνουν Ζωή.

Αποδείχθηκε  πως η ποίηση για το παιδί είναι τόσο απλή, όσο η ζωγραφική. Εκτός κι αν αρχίσουν οι απαγορεύσεις στη χρήση των χρωμάτων. Μα το παιδί, δε χωρά στο Λίγο. Όταν θέλει να ζωγραφίσει Άνοιξη στη ΖΩΗ του, θα επινοήσει τρόπο να ανακαλύψει και τα Χρώματα που του κλέβουν οι μεγάλοι.

Τα παιδιά μετά τις ελεύθερες συζητήσεις που ακολούθησαν αφέθηκαν να δημιουργήσουν αποτυπώνοντας τον εσωτερικό τους προβληματισμό σε ζωγραφιές, κείμενα ή φωτογραφίες που τράβηξαν τονίζοντας τα έντονα αποτελέσματα της  «οικονομικής κρίσης» στην πόλη μας.

Το Μουσικό Σχολείο Γιαννιτσών πρωτοτύπησε με μία ανατρεπτική για τα δεδομένα της πόλης μας μουσική προσέγγιση του έργου του Μπρεχτ.

Τίτλος σύνθεσης: Αφιέρωμα στον Bertolt Βrecht

Σύνθεση του Σωτήρη Κ. Δεσπότη, Φλάουτο: Ευαγγελία Ματσίγκου, Βιολί: Αθηνά Καραμούζη, Πιάνο: Κυριακή Ιωακειμίδου, Κρουστά: Χάρης Χαριζανόπουλος, Απαγγελία ποιημάτων: Φιλιώ Σκορδή, Χορωδία: Η χορωδία του μουσικού σχολείου Γιαννιτσών, Διεύθυνση χορωδίας και μουσικού συνόλου: Σωτήρης Κ. Δεσπότης.

Το έργο ντύνει ηχοχρωματικά εννέα ποιήματα του Brecht σε μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη. Οι ερμηνευτικές προτάσεις της χορωδίας με την εναλλαγή μεταξύ συγχορδιών, ανάγνωσης τμημάτων από τα ποιήματα που παρουσιάστηκαν και επαναλήψεων λέξεων σε μορφή μουρμουρητού, έδωσαν μία ξεχωριστή ένταση στο συνδυασμό της χορωδίας τόσο με το ενόργανο σύνολο όσο και με την απαγγελία των ποιημάτων. Ο μουσικός συμβολισμός δεν περιορίστηκε στα διαφορετικά ηχοχρώματα που προέκυψαν από τις διαφορετικές τεχνικές παιξίματος των οργάνων και από την ποικιλία των διαφορετικών ερμηνευτικών ηχοχρωματικών καταθέσεων της χορωδίας. Η θέση της φλαουτίστριας στο κοινό και όχι στη σκηνή (στοιχείο που τονίζει τη ζωντανή αντιπροσώπευση του κοινού στο μουσικό γίγνεσθαι του έργου), ο τρόπος εισόδου και εξόδου των συντελεστών της παράστασης (σπάζοντας το στυλιζαρισμένο τρόπο της εισόδου και εξόδου από τη σκηνή) και οι μουσικές στιγμές όπου οι ερμηνευτές ακολούθησαν ελεγχόμενες αυτοσχεδιαστικές προτάσεις (δίνοντας τη δυνατότητα στους μουσικούς για ανάπτυξη προσωπικών μουσικών απόψεων στο όλο δημιούργημα, αλλάζοντας προς στιγμή το ρόλο τους από ερμηνευτές σε συνθέτες- ερμηνευτές), ήρθαν να τονίσουν στοιχεία συμβολισμού και αλληγορίας που διακρίνουν το έργο του Brecht μέσα από το μουσικό λόγο.    

       

Επίσης, την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία και το λόγο τους οι ομιλητές Γιώργος Τσιάκαλος, Καθηγητής Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ. και η Δέσποινα Δάσιου, εκπαιδευτικός και μέλος του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ.

Η εμπειρία της συνεργασίας εκπαιδευτικών και μαθητών πάνω στο Έργο του Μπρεχτ ήταν απρόσμενα γόνιμη. Εξάλλου το πιο γόνιμο έδαφος της Ελλάδας είναι η νεολαία της. Καταγράφηκαν ουσιώδεις απόψεις μαθητών για την δύσκολη εποχή που διανύουμε, τονίζοντας την αγωνία του παιδιού για το αύριο. Κλείνοντας οι μαθητές άφησαν στίγμα Ύπαρξης:

Από ΜΕΝΑ δεν μπορούν  να πάρουν τίποτα.

Από  ΜΕΝΑ έχουν μόνο να φοβούνται.
 Το μόνο που μένει είναι οι Ενήλικοι Έλληνες, που είναι οι Κηδεμόνες της Νεολαίας, να σκεφτούν ξανά τις ευθύνες τους  και να μελετήσουν  κι αυτοί τον Μπρεχτ.

{Σε ανάρτηση που θα ακολουθήσει θα αναρτηθούν όλα τα έργα των μαθητών}

Εκ μέρους του Δ.Σ. του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας

Η Πρόεδρος
Παυλίδου Κάκια

Δημιουργώντας εμπνευσμένοι από το Έργο του Μπρεχτ, στις 18 Απριλίου...

Σε περιόδους παρακμής οι φορείς που συσπειρώνουν το ενδιαφέρον του κόσμου έχουν χρέος να τροφοδοτήσουν το πνεύμα των πολιτών με τροφή προς σκέψη και πράξη ζωής. Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας έχοντας στο ιστορικό του συνεργασίες με σχολεία ενίσχυσε το γόνιμο έδαφος της επαφής με τους μαθητές προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα από τους διαγωνισμούς ποίησης που είχε διοργανώσει στο παρελθόν. Με πρόταση της Προέδρου Παυλίδου Κάκιας (Εκπαιδευτικός Β/βάθμιας εκπαίδευσης) κάλεσε τα σχολεία της Α/βάθμιας και Β/βάθμιας εκπαίδευσης της περιοχής σε συνεργασία με θέμα «Δημιουργώντας εμπνευσμένοι από το Έργο του Μπρεχτ». Ο Μπρεχτ  ποτέ δεν έπαψε να είναι στο προσκήνιο. Στις μέρες μας, όμως,  περισσότερο από ποτέ τα λόγια του εμπεριέχουν την γεύση που πλέον έχει αποκτήσει η ζωή μας.

Στο κάλεσμά  μας ανταποκρίθηκαν το 1^ο Δημοτικό Σχολείο Γιαννιτσών με Διευθυντή τον Βούτο Διονύση και υπεύθυνη δασκάλα την Μόιρα Τριανταφύλλου και το Δημοτικό Σχολείου Πενταπλατάνου με Διευθυντή τον Μπαλή Παναγιώτη και υπεύθυνο δάσκαλο τον Πολυματίδη Ιορδάνη και τον Ιωάννη Κωνσταντά. Τα δημοτικά σχολεία δούλεψαν με μαθητές της Ε’ και Στ’ τάξης. Το εγχείρημα της προσέγγισης του έργου του Μπρεχτ ξεκίνησε με το κείμενο «Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι». Ακολούθησε  συζήτηση μέσα στην τάξη και οι αλληγορίες του κειμένου συνδέθηκαν με την σύγχρονη εικόνα της κοινωνίας μας. Έπειτα οι μαθητές κλήθηκαν να αποτυπώσουν σε ζωγραφιές το απόσταγμα της συζήτησης με αφορμή τα όσα θίγει ο Μπρεχτ στο παραμυθικής χροιάς αλληγορικό του κείμενο, που βρίθει από αλήθειες.

Από τα σχολεία της Β/βάθμιας ανταποκρίθηκε θετικά το 1^ο Γυμνάσιο Γιαννιτσών με διευθυντή τον Τσέρκη Κωνσταντίνο και υπεύθυνη καθηγήτρια την Αννέτα Γόδου και το 2^ο Γυμνάσιο Γιαννιτσών με διευθυντή τον Κενανίδη Λάζαρο και  υπεύθυνη καθηγήτρια την Παυλίδου Κάκια. Οι  μαθητές που δούλεψαν ήταν της Γ’ τάξης. Στο 1^ο Γυμνάσιο προσέγγισαν κείμενα του Μπρεχτ με αναγνώσεις κειμένων και συζήτηση. Έπειτα οι μαθητές κλήθηκαν να δημιουργήσουν ελεύθερα αποτυπώνοντας σε κείμενα τη σκέψη τους.  Στο 2^ο Γυμνάσιο η προσέγγιση έγινε μέσα από το μάθημα του ΣΕΠ. Διαβάστηκαν και συζητήθηκαν κείμενα του Μπρεχτ που θίγουν το πεδίο των εργασιακών σχέσεων. Ακολούθως οι μαθητές πήραν συνεντεύξεις από διάφορους επαγγελματίες με κεντρικό άξονα ερωτήσεων που αφορά την κρίση, το ασφαλιστικό, τις μειώσεις σε μισθούς, έσοδα  και πώς ο κάθε επαγγελματίας ατομικά ή συλλογικά πράττει για να αντιμετωπίσει την παρούσα κρίσιμη κατάσταση. Επίσης, οι μαθητές αποτύπωσαν φωτογραφικά στιγμιότυπα από την καθημερινότητα του κάθε επαγγελματία.

Θετική απάντηση στο κάλεσμα του Συλλόγου για συνεργασία έδωσε και το 3^ο ΓΕΛ Γιαννιτσών με διευθυντή τον Δημητρίου Γιώργο και υπεύθυνο καθηγητή τον Χατζημωυσιάδη Παναγιώτη. Οι μαθητές που συμμετέχουν με καθοδήγηση του καθηγητή στα πλαίσια της ερευνητικής τους εργασίας δημιούργησαν συγγραφικές ομάδες και με αφορμή τα κείμενα του Μπρεχτ που διαβάστηκαν και συζητήθηκαν, προέκτειναν τη σκέψη τους και την αποτύπωσαν σε κείμενα λογοτεχνικής απόχρωσης. Στα συνεργαζόμενα σχολεία ανήκει και το 2^ο ΓΕΛ Γιαννιτσών  με διευθυντή τον Χριστοφορίδη Σταύρο και υπεύθυνη καθηγήτρια την Παυλίδου Κάκια. Στα πλαίσια της ερευνητικής εργασίας οι μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες και εργάστηκαν πάνω στο πλάνο δράσης των μαθητών της Γ’ τάξης του 2^ου Γυμνασίου, με τη διαφορά πως προέβησαν σε πιο βαθιές αναλύσεις και σχολιασμούς των κειμένων.

Ευχάριστη έκπληξη ήταν η συμμετοχή του Μουσικού Σχολείου Γιαννιτσών στο δίκτυο συνεργασίας που έστησε ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας. Το Μουσικό Σχολείο με διευθυντή τον Μενέλαο Μιχαηλίδη και υπεύθυνους καθηγητές τον Σωτήρη Δεσπότη, την Σκορδή Γαρυφαλλιά, Ιωακειμίδου Κυριακή, Ματσίγκου Εύα, Χαριζάνης Χάρης, Καραμούζη Αθηνά.  Οι μαθητές που συμμετέχουν είναι γυμνασίου και λυκείου. Θα παρουσιάσουν ένα κύκλο 9 ποιημάτων του Μπρεχτ ντυμένο ηχοχρωματικά, συνοδεία με διπλή χορωδία, αφήγηση, φλάουτο, βιολί, πιάνο και κρουστά. Σύνθεση και η διεύθυνση: Δεσπότης Σωτήρης.  

Συμπληρωματικά με τις παραπάνω δράσεις ο Σύλλογος Φίλων βιβλίου Ν. Πέλλας παρότρυνε με πρότασή του τους μαθητές των συνεργαζόμενων σχολείων να πάρουν μέρος και σε μία έκθεση φωτογραφίας με θέμα «Η κρίση χτυπά την πόρτα της πόλης μου».

Η κεντρική εκδήλωση, όπου θα παρουσιάσουμε το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας, θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο Γιαννιτσών στις 18 Απριλίου, ημέρα Πέμπτη, ώρα 10.00 π.μ. Πρωταγωνιστές θα είναι οι μαθητές παρουσιάζοντας τα έργα τους στο κοινό και επίσης καλεσμένοι ως  κεντρικοί ομιλητές είναι ο Γιώργος Τσιάκαλος, καθηγητής παιδαγωγικής του Α.Π.Θ. και η Δέσποινα Δάσιου, εκπαιδευτικός ΠΕ03 και μέλος του Δ.Σ. του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ.  Όλη τη μέρα στο φουαγιέ του Πνευματικού Κέντρου θα λειτουργεί έκθεση των έργων των μαθητών. 

Ενθάδε Κείται - Ποίημα της Βούλας Αργυράκη

Κοιτώ στον καθρέφτη το άγνωστο πρόσωπό μου.

Ποια είμαι;

Η μάνα, η γυναίκα, η ερωμένη, η αδερφή, η πουλημένη σάρκα;

Αλήθεια, ποια είμαι;

Θέλω να κλάψω γι’ αυτό που έχασα.

Θέλω να κλάψω γι’ αυτό που είμαι.

Χθες θηρίο, ύαινα που προστάτεψε τα παιδιά της, το σπίτι της, τη γητ ης.

Έπειτα έρμαιο στα χέρια αδίστακτων αρουραίων με ανθρώπινη μορφή. Βιασμός, ξύλο, ξεφτίλα, κι εγώ εκεί, ύαινα – γυναίκα.

Έπειτα βαμμένη, ψεύτικη κούκλα. Σύμνολο ηδονής. Και μη μιλάς, κλάψε τα νεκρά σου όνειρα, κλείσε τα μάτια μη δεις τη δύση, την ανατολή.

Ποια είμαι σήμερα;

Αυτή που κάποτε καβαλούσε τον άνεμο, που πάλευε με το σκληρό σήμερα, που  δε φοβόταν το άγνωστο αύριο και δεν την πλήγωνε το χθες;

Τώρα όλο αθέατα και γεμάτα ομίχλη και καταχνιά. Κι εγώ μία βαμμένη, ξεθωριασμένη κούκλα, που της έχουν ξεριζώσει το κεφάλι, σπάσανε τα πόδια της, σκίσαν το τούλινο φουστάνι και την πετάξανε σε μία γωνιά λησμονημένη.

Κι αυτά τα αγκάθια στα μάτια μου δε μ’ αφήνουν να κλάψω τα νεκρά μου σωθικά.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Ποίησης - από τον Γιώργο Σαμαρτζίδη

           

   Παντού σ΄όλο τον κόσμο η  21 Μαρτίου κάθε χρόνο ,έχει καθιερωθεί σαν  ημέρα

 της Ποίησης. . ΄Ετσι για να τιμηθεί αυτή η ημέρα,σ΄όλες  τις πόλεις  Αθήνα ,Θεσσαλονίκη,

 και αλλού, γίνονται εκδηλώσεις σε αίθουσες ,βιβλιοπωλεία,πνευματικά κέντρα.Εκεί γίνονται

 απαγγελίες ποιημάτων,συνοδευόμενες με μουσικές υποκρούσεις ή τραγούδια,ανάλογα με το περιεχόμενό τους.Δίνονται βραβεία και τιμητικές διακρίσεις.σε μεγάλους ποιητές.

 .Εδώ στον Νομό μας ,ο σύλλογος Φίλων του Βιβλίου ,τιμά  όχι μόνο την ημέρα

 αυτή την Ποίηση, αλλά όλο το χρόνο,με συνεχείς παρουσιάσεις έργων  ποιητών,είτε από

τον Νομό μας ,είτε από άλλους Νομούς.Σήμερα όμως έχει την  τιμητική της..Σήμερα  όμως

 είναι  η ημέρα ,που θα πρέπει να επισημάνουμε,την μεγάλη της προσφορά ,εν μέσω μεγάλης

οικονομικής και κοινωνικής αλλά ,προπαντώς ηθικής κρίσης. Η προσφορά της έγκειται στην

 επίδραση την ευεργητική  που έχει στην πεσμένη ψυχολογία των ανθρώπων, που δοκιμάζονται

 από τις κάθε είδους προκλήσεις, που τους δημιουργεί η σύγχρονη πραγματικότητα..

 Αυτή η ψυχολογική επίδραση είναι το αντίδοτο σε κάθε είδος αρνητικών συμπεριφορών, 'οπως

 είναι,απογοήτευση,στενοχώρια,θυμό,απόγνωση.΄Ετσι για να  γίνω πιο σαφής στον πιο πάνω

 ισχυρισμό μου ,θα πω μερικά παραδείγματα από το μακρινό και κοντινό μέλλον,που έχουν

 να κάνουν με το πόσο προσέφερε και προσφέρει η ποίηση σε άτομα και λαούς.

 Ο Ρήγας Φεραίος είπε: ''Καλύτερα μιας ώρας έλεύθερης ζωής, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά

 και φυλλακή''.Έτσι ξεσήκωσε ,αφύπνησε τις συνειδήσεις των σκλαβομένων λαών της Βαλκανικής

 και κυρίως των Ελλήνων, όταν ΄΄ ΄ όλα τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά΄΄,

  όπως έλεγε και ο Εθνικός μας ποιητής ο Διονύσιος Σολωμός.

 Και ένα ακόμη παράδειγμα::''Χαρές και πλούτη να χαθούν και τα βασίλεια και  όλα

 τίποτε δεν είναι,αν η ψυχή μένει στητή και ολόρθη'' κατά τον Σολωμόντα..

  Να γιατί πρέπει να τιμάμε την ποίηση και τους εργάτες της. Να γιατί πρέπει να την σεβόμαστε

και δεν πρέπει να την θεωρούμε ντεμοντέ. Να γιατί δεν πρέπει να θεωρούνται ''αλαφροίσκιωτοι,

ή ΄΄Λαπάδες ΄΄ κατά την έκφραση κάποιων.

  Κλείνοντας αυτό το άρθρο μου θα ήθελα να στείλλω τα χρόνια μου πολλά με υγεία αλλά

προπαντός γεμάτα δημιουργική φαντασία και έμπνευση ,σ΄όλες και όλους τους ποιητές ,επώνυμους

 και ανώνυμους,αναγνωρισμένους και μη ,τους απανταχού όλου του κόσμου. Και του χρόνου

 την ίδια ημέρα  με περισσότερα και καλύτερα ποιητικά έργα..Κλείνω με ένα  στίχο δικό μου:

 '' Θάναι περίσσιο το ψωμί πάνω στην Οικουμένη

 άν η φλόγα της λευτεριάς άσβεστη για πάντα μένει''

Γιώργος Σαμαρτζίδης

ΒιβλιοΠαρουσίαση: "Η Εποχή των Χαμένων Ποιητών" - Βάσω Μπρατάκη

Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας σε συνεργασία με τη ΔΗ.Κ.Ε.Π.Α Πέλλας σας προσκαλούν την Κυριακή 24 Μαρτίου 2013 στις 7:00μ.μ στην παρουσίαση του βιβλίου της Βάσως Μπρατάκη «Η εποχή των χαμένων ποιητών » εκδόσεις Δωδώνη. 

Η παρουσίαση θα γίνει στην αίθουσα Δημοτικού συμβουλίου και Εκδηλώσεων του Δημοτικού Μεγάρου Γιαννιτσών.

Ομιλητές:  Ρένα Λαμνάτου -Ποιήτρια –Δημοσιογράφος , Θεόδωρος Σαντάς – Ποιητής

Απαγγελίες :  Άννα Μπιθικώτση , στιχουργός –λογοτέχνης, Ξανθίππη Κουτούφη Καθηγήτρια Αγγλικής φιλολογίας.

Μουσικά θα ντύσει την εκδήλωση η Δέσποινα Θεοδωρίδου.

Συντονισμός της Εκδήλωσης: Κάκια Παυλίδου 

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Αρχαιρεσίες νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου μας

Την Κυριακή 10 Μαρτίου 2013 και ώρα 7μ.μ. πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας στο Κέντρο Πληροφόρησης Νέων. Έπειτα από 15 χρόνια ενεργής συμμετοχής στο Δ.Σ.  τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Μαμανίδου Ελένη, Μαμανίδου Δέσποινα και Παπαδημητρίου Δέσποινα αποφάσισαν να αποχωρήσουν, ομοίως και ο κ.  Γιώργος Σαμαρτζίδης.

Οι υποψηφιότητες ήταν όσες απαιτούν οι θέσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και με βάση τις αρχαιρεσίες,που έλαβαν χώρα στην πρώτη μας συνάντηση την Τρίτη 12-3-2012, η νέα σύσταση του  Δ.Σ. του Συλλόγου ως εξής:

Πρόεδρος: Κάκια Παυλίδου

Α’ Αντιπρόεδρος: Θεοδωρίδου Δέσποινα

Β’ Αντιπρόεδρος: Δημήτρης Καρανίκας

Γεν. Γραμματέας: Μόιρα Τριανταφύλλου

Αν. Γραμματέας: Μικροπούλου Γιούλη

Ταμίας: Βάσω Μπρατάκη

Δημοσίων Σχέσεων: Ελένη Χαρμάνα

Καλές μας Συνεργασίες με θετική ενέργεια, διάθεση προσφοράς και δημιουργικότητα.

Μία γεύση από την Εκδήλωση που αφιερώσαμε στη Γυναίκα

Ο Σύλλογος Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας και ο Μουσικοχορευτικός Όμιλος Νέας Τραπεζούντας Γιαννιτσών «Οι Τραγουδάνοι του Πόντου» πραγματοποίησαν εκδήλωση αφιερωμένη στη Γυναίκα στις 8 Μαρτίου στην Αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου Γιαννιτσών.

Η Κύρια Εισηγήτρια Μαρία Τσιβρανίδου, Θεολόγος, ισορρόπησε ανάμεσα στο Κενό, στη Κορυφή και στην Πτώση της, τη Γυναίκα.
Η ομιλήτρια ξεκίνησε την εισήγησή της με την Παναγιώτα, καθηγήτρια πληροφορικής, μητέρα ενός μικρού κοριτσιού και δύο δίδυμων αγοριών, που ανταποκρίνεται με επιτυχία στους πολλαπλούς ρόλους της. Αναφέρθηκε στο πόσο διαφορετική θα ήταν η καθημερινότητά της αν ζούσε σε μια άλλη εποχή και πόσο έχει διευκολυνθεί χάρη στα επιτεύγματα γυναικών σαν κι αυτήν. Μίλησε για τα κεκτημένα των γυναικών και τη συνέχεια αναφέρθηκε στην Ελληνίδα γυναίκα. Έκανε λόγο για το στερεότυπο της βία ως δείγμα ανδρισμού και για την υποταγή ως δείγμα θηλυκότητας και το πώς αυτή συγχωρείται από το Μεσογειακό ταμπεραμέντο που π.χ συγχωρεί το χαστούκι ως ένδειξη πάθους. Αναφέρθηκε στις διάφορες μορφές βίας καθώς μία στις τέσσερις Ελληνίδες κακοποιείται ή βιάζεται. Στη συνέχεια μίλησε για τη σχέση κρίσης και απληστίας, γυναίκας και απληστίας αλλά και για την ανάγκη να κάνει το γυναικείο φύλο την αυτοκριτική του. Για την γυναίκα που γίνεται εκούσια θύμα μιας καλά στημένης βιομηχανίας γύρω από αυτήν, για την γυναίκα που θέλησε να άριστη στους ανδρικούς ρόλους απαρνούμενη τη γυναικεία φύση της και για τη γυναίκα που σήμερα ξαναπροσπαθεί να μαζέψει την οικογένεια γύρω από το μεσημεριανό τραπέζι, έχει προτεραιότητα το να παίξει με τα παιδιά της. Τέλος μιλώντας για τη γυναίκα σα λύση στην κρίση, χρησιμοποίησε την πρόταση του Νίκου Λυγερού και πρότεινε οι γυναίκες να αξιοποιήσουν τα δυνατά τους χαρτιά δηλ. τη φαντασία τους, τη δημιουργικότητά τους και τη θεωρητική τους ικανότητα. Μίλησε για τη φαντασία που κρύβεται στη σιωπή. «Οι γυναίκες υπερτερούν σε επίδοση σε ό,τι έχει σχέση με τη θεωρία. Η θεωρία είναι απαγωγή, από πάνω προς τα κάτω. Η γυναικεία σκέψη είναι συνδυαστική. Γι αυτό οι γυναίκες κοιτούν συνήθως τις σχέσεις που απαρτίζουν το άτομο ενώ οι άνδρες μόνο τα άτομα. Αυτός είναι ο λόγος που στο Ανθρώπινο Δυναμικό συνήθως προτιμούν να βάζουν γυναίκες επικεφαλείς.

Είναι αναγκαίο να χτίσουμε ανθεκτικές σχέσεις. Η ανθεκτικότητα είναι η βέλτιστη λύση σε διάρκεια χρόνου. Πρέπει να μας ενδιαφέρουν τα σπίτια μετά το σεισμό. Τότε που δε χρειάζεται να πεις τίποτα. Τότε που φαίνεται ποιος είναι δομικά καλά. Η γυναίκα, η κάθε γυναίκα με το δικό της μικρόκοσμο, που τελικά γίνεται κομμάτι του όλου, έχει να διαδραματίσει πολύ μεγάλο ρόλο στην κρίση ως ευκαιρία για το χτίσιμο της ζωής μας σε νέα θεμέλια. Για μια ζωή ανθεκτική, που δε θα υποκύπτει σε οικονομικούς υπολογισμούς, που θα διαμορφώνει τη θεωρία και μετά το πείραμα γιατί δε μπορεί να είναι πείραμα των αριθμών η ζωή μας, δε μπορεί να είμαστε απλοί αριθμοί σε μια εξίσωση που θέλει με λογιστικό τρόπο να διορθώσει το λάθος. Η ενδιάμεση λύση της ανθεκτικότητας είναι καλύτερη γιατί απορροφά το λάθος, δε το μεταφέρει. Η γυναίκα καλείται με δημιουργική και όχι με επαγωγική σκέψη, να μετουσιώσει αξίες Είναι καιρός να χτίσουμε πάνω στην ολιγάρκεια, την εργατικότητα, τη σοφία, τις παραδόσεις του λαού μας με φαντασία και όχι με μοιρολατρία.

Πολλές τώρα ίσως σκέφτονται ότι αυτά δεν είναι για ανθρώπους που έχουν πολλά προβλήματα ή για ανθρώπους σε θέσεις ευθύνης. Αυτό είναι ένα τελευταίο σημείο που θα πρέπει να προσέξουμε. Έχουμε μάθει να σπρώχνουμε τοίχους.[…] Μερικές φορές η ζωή δίνει γέφυρες στα χάσματα που καλούμαστε να καλύψουμε. Όταν ωστόσο η λύση μας δίνεται το πρόβλημα φαίνεται ασήμαντο. Μια γέφυρα είναι ασήμαντη αν σκεφτούμε πόσο μικρή απόσταση καλύπτει και πόσος κόπος χρειάστηκε για να φτιαχτεί. Είναι πολύ σημαντική αν σκεφτούμε πόσο χρόνο θα χρειαζόμασταν για να περάσουμε απέναντι αν δεν υπήρχε. Καθεμία από εμάς είναι μια γέφυρα απαραίτητη για το πέρασμα σε μια άλλη ποιότητα ζωής, καθεμία από εμάς είναι μια γέφυρα εξόδου από την κρίση.

Κλείνοντας θα ήθελα να σας αφηγηθώ ένα περιστατικό με πρωταγωνιστές δυο Έλληνες, έναν άνδρα και μια γυναίκα. Δεν είμαστε αντίπαλοι είμαστε συνοδοιπόροι και σύντροφοι.

Σε ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη, η Ελένη Γλύκατζή-Αρβελέρ πηγαίνει για να υπογράψει συμβάσεις με τα αμερικανικά πανεπιστήμια. Έχει προηγηθεί ένας σταθμός στο Σαν Φραντσίσκο, όπου και απονέμουν το διδακτορικό στον Μιτεράν – ήταν μαζί σημαντικές προσωπικότητες της Γαλλίας. Κατόπιν φεύγουν για τη Νέα Υόρκη, όπου, φτάνοντας στο Πανεπιστήμιο, τους υποδέχεται ο πρόεδρός του:
“Χορεύεις καλαματιανό;” λέει στην Αρβελέρ – εκείνη τα χάνει. “I am John Bradimas”.
Στο δείπνο, σχολιάζει ο Μιτεράν:
“Ο Πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και η Πρόεδρος όλων των Πανεπιστημίων του Παρισιού δεν μίλησαν ούτε γαλλικά, ούτε αγγλικά. Μίλησαν ελληνικά. Ε! αυτό είναι αυτοκρατορία!”. Μια τέτοια πολιτιστική επανάσταση έχει θεωρηθεί ομόφωνα το αντίδοτο στην κρίση τόσο την ελληνική όσο και την παγκόσμια. Και μπορεί να την κάνει καθένας από εμάς ξεκινώντας από τον εαυτό του, από το σπίτι του. Το 50% αυτής  της ευθύνης ανήκει στην  Ελληνίδα, μάνα που θα διαπλάσει τους αυριανούς πολίτες,  στην Ελληνίδα επιστήμονα που με την έρευνά της θα δώσει λύσεις, στην Ελληνίδα παιδαγωγό που θα διαμορφώσει ανθρώπους με γερές βάσεις και κριτική σκέψη, στην Ελληνίδα πολίτη που θα αγωνιστεί σε κάθε μορφή διάκρισης, βίας και δεισιδαιμονίας, στην Ελληνίδα γυναίκα που γνωρίζει την κληρονομιά της και βαδίζει προς το μέλλον περήφανη για την παράδοση του τόπου της κάνοντας τη δική της πρόταση για τη  γυναίκα, για τον άνθρωπο, για τον κόσμο.

Η Lisa Cron λέει:

Aν σας ζητήσω να σκεφτείτε κάτι, μπορείτε να επιλέξετε να μη το κάνετε. Αν όμως σας κάνω να νιώσετε κάτι? Τώρα έχω την προσοχή σας.

Ελπίζω να τα κατάφερα Σας ευχαριστώ»

Και όντως κατάφερε να μας ευαισθητοποιήσει και να μας συγκινήσει συνάμα.

Η Μαρία Βλάχου {μαθήτρια Β’ τάξης 1ου Ενιαίου Λυκείου  Γιαννιτσών} απέδωσε με θεατρική χροιά αποσπάσματα από το βιβλίο της Οριάνα Φαλάτσι «Γράμμα σε ένα παιδί που δε γεννήθηκε ποτέ».

Η Ξένια Καραβασίλη προσέγγισε μέσα από τα μάτια της γενιάς της {μαθήτρια Α’ τάξης του 2ου Ενιαίου Λυκείου Γιαννιτσών} τη Γυναίκα.

Η Χορωδία του Ομίλου «Οι Τραγουδάνοι του Πόντου» έντυσε με «Αθανασία»  σε στίχους Ν. Γκάτσου τη Γυναίκα και ακολούθησε τα βήματα του Χρύσανθου τραγουδώντας «Η κόρ’ επήεν στο Παρχάρ» με Διευθυντή Χορωδίας τον Δάσκαλο Δημήτρη Αμανατιάδη.

Το Μουσικό Σχήμα των Φίλων από τη Νάουσα μας ταξίδεψε, ντύνοντας τα κείμενα με Μουσική και τυλίγοντας την Εικονοποίηση της Γυναίκας με Μελωδίες, όπως της ταιριάΖει.
Στο συντονισμό η Κάκια Παυλίδου,  Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βιβλίου Ν. Πέλλας,  έ{γ}Ραψε ποιητικούς κρίκους σύνδεσης των ενοτήτων της Εκδήλωσης. Οι εντυπώσεις λένε πως ο Στόχος επετεύχθη…
Στην απαγγελία της η Βούλα Αργυράκη σμίλευσε  με το  ποίημά της το πέρασμα της Γυναίκας από τη Ζωή, με όλες τις κυματομορφές που συνοδεύουν το Ρόλο της.

Απαγγέλθηκαν ακόμη το ποίημα «Τρωτή» - Κάκια Παυλίδου και το ποίημα «Το απολεσθέν κομμάτι» - Ελένη Χαρμάνα.
Την Βραδιά έκλεισε ο Πρόεδρος του Ομίλου «Οι Τραγουδάνοι του Πόντου» Μίμης Γρηγοριάδης.
Ευχαριστούμε  στον ηχολήπτη Γιώργο Αρχοντάκη, όπως και στους μουσικούς: Ν. Ζιαμπάκα – κιθάρα τραγούδι, Ν. Παπαδόπουλο – μπουζούκι, Κ. Μητσιάνης – φυσαρμόνικα, Κ. Παρίση – τραγούδι, Π. Νικόπουλος – λύρα, που συνεργάστηκαν άψογα μαζί μας και αφιλοκερδώς.